หน้า  l  1 l  2  l  3 l  4 l  5 l  6 l

ขอโทษที่ทำให้เธอต้องเสียใจ
แต่เธอรู้ไหมว่าใจฉันเจ็บยิ่งกว่า
หากมีอำนาจย้อนเวลา
จะพาเธอกลับไปหาวันคืนที่ดีดี

จะเป็นกำลังใจให้เสมอ
ในยามที่เธอต้องการฉัน
แม้ไม่อาจให้กายอยู่ใกล้กัน
แต่ส่งใจผูกพันตลอดเวลา

วันเวลาอาจผ่านพ้น
อาจล่วงเลยจนผ่านปีใหม่
แต่สิ่งหนึ่งที่จะไม่เปลี่ยนไป
นั่นก็คือหัวใจให้กับเธอ

อุปสรรคใดใดจะขวางหน้า
ขอให้เธอฟันฝ่าไปให้ได้
และเมื่อเธอทำทุกสิ่งอย่างตั้งใจ
จุดหมายคงไม่ไกลความเป็นจริง

พระอาทิตย์ลาลับฟ้า
อยากถามคนดีว่าคืนนี้เธออยู่ไหน
อยากบอกเธอว่ายังมีคนที่ห่างไกล
เผ้าส่งใจคิดถึงเธอตลอดเวลา

ฉันเขียนจดหมายจากใจ
ส่งไปพร้อมความคิดถึง
ปิดผนึกด้วยความคำนึง
ติดแสตมป์ความซึ้งให้แด่เธอ

ในคืนวันเพ็ญเดือนสิบสอง
ขอวิงวอนพรพระสบสมัย
ไม่ว่าชาตินี้ชาติหน้าหรือชาติใด
ขอมีเธอเคียงข้างใจตลอดกาล

ฝากบอกคุณคนนี้ที่(ไม่)รู้จัก
ฝากบอกคนที่(คิดว่า)รักว่าฝันถึง
ฝากบอกใคร(ไม่รู้)คนนี้ที่เฝ้ารำพึง
ฝากขอบคุณคำซึ้งซึ้งที่มีมา

แม้กายไกลสุดฟ้าลับตา
ไม่เกินใจไขว่คว้าฝันถึง
ไม่เกินรักฝากไว้ให้คิดคำนึง
ไม่เกินการ รำพึงคิดถึงเธอ

ถึงเธอคนดีของฉัน
เธอได้ยินเสียงนั้นไหม
ปี๊บปี๊บบอกว่าแสนห่วงใย
ฉันเองส่งไปจากใจจริง

ในวันแห่งความรักวันนี้
ขอคิดถึงเธอคนดีเป็นคนสุดท้าย
แม้ไม่ได้แสดงออกมามากมาย
แต่ไม่เคยเสื่อมคลายคิดถึงเธอ

ถ้าวันนี้เธอเหนื่อยและท้อ
ฉันจะขอเป็นกำลังใจให้
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
สัญญาจะส่งใจไปช่วยเธอ

ขอให้แสงจันทร์ที่ส่อง
ช่วยบอกนวลน้องว่าคู่ครองหมองฤดี
เดือนช่วยบอกนวลฉวี
ว่าในหัวใจเรานี้ใฝ่ละเมอถึงเธอทุกวัน

ขอบคุณดาวน้อยที่เธอใส่ในขวดโหล
ขอบคุณความสุขกองโตที่เธอให้กับฉัน
ขอบคุณความห่วงใยที่เธอมีให้แก่กัน
ขอบคุณที่เธอทำให้ฝันของฉันสวยงาม

จะไม่เป็นห่วงเธอได้อย่างไร
ในเมื่อเธออยู่ไกลกันอย่างนี้
แถมทั้งหมดของใจที่ฉันมี
อยู่กับเธอคนดีตลอดมา

มีความห่วงหาจากชายคนหนึ่ง
ที่อาจไม่ซึ้งกินใจเท่าไหร่
แต่อยากบอกว่ามันคือทั้งหมดของใจ
ที่ตัวฉันจะมอบไว้ให้กับเธอ

เป็นห่วงเธอมากนะคนดี
ห่างไกลกันอย่างนี้คิดถึงกันบ้างไหม
อยากวิงวอนเทวาบนฟ้าไกล
ช่วยส่งเธอมาอยู่ใกล้ใจฉันที

เป็นความคิดถึงเธอล้นฟ้า
เป็นความห่วงหาเธอกว่าวันไหน
เป็นความห่วงใยเธอมากกว่าใคร
เป็นความหมายดีดีของใจที่ได้คิดถึงเธอ

เพราะเราเป็นเพื่อนกัน
ฉันจึงหมั่นส่งความคิดถึงไปให้
ตามติดติดคือความห่วงใย
เอาเข็มกับด้ายมาร้อยเป็นความผูกพัน

ไม่ใช่แค่ผ่านมาทักทาย
มารู้จักกันแค่ในวันหนึ่ง
เพราะเพื่อนคือคนที่ผูกพันลึกซึ้ง
และที่ให้มากกว่าครึ่งความจริงใจ

วันนี้วันวานวันไหน
ฉันเองคงไม่มีใคร
แล้วนี้ต้องทำอย่างไร
ถึงจะมีใครสักคน
อ้างว้างเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
ไร้ซิ่งจุดหมายจะค้น
มันเหมือนไร้ซึ่งผู้คน
ฉันยังสับสนวุ่นวาย
วันนี้ วันวาน วันไหน
พี่เองยังโสดอยู่เดียวดาย
มาเป็นแฟนพี่จะได้ไหม
ไม่ต้องเหนียมอายขอยล
โฉมตรูอยู่แห่งหนตำบลใด
บอกหน่อยได้ไหมพี่นี้สน
หนทางไกลเพียงใดพี่จะดั้นด้น
เพื่อหาค้นโฉมยงฝากรักไว้

ด้วยคำกลอนที่ร้อยเรียง
แม้ไม่ได้ส่งเสียงเรียกหา
แต่ขอให้เธอรับรู้ว่า
ฉันนั้นหนายังหว่งใย

น้องก็เปล่าเปลี่ยวเอกา
รอวันเวลาเจอเจอะ
ทั้งทั้งไม่รู้นะเออ
ว่าจะเจอะเจอหรือไม่
ทั้งทั้งที่รู้ว่าเหงา
ไม่รู้จะทำอย่างไร
อยากจะมีคนเข้าใจ
มีมั้ยใครว่างว่างสักคน

น้องไม่เปล่าเปลี่ยวเอกา
พี่จะเป็นยาใจเพื่อเธอ
ไม่ปล่อยให้น้องคอยเก้อ
รักเธอไม่เสื่อมคลาย
อย่างไรน้องก็ไม่ต้องเหงา
พี่จะคอยดูแลเอาใจ
หมื่นวันแสนวันย่อมทำได้
ให้น้องพอใจพี่สบาย

คิดถึงกับห่วงใย
ไม่รู้จะบอกคำไหนกับเธอดี
เอาเป็นว่ารู้สึกทั้งสองอย่างนี้
เพราะทุกนาทีมีแต่เธอในใจ

เป็นเพราะกลัวว่าเธอจะไกลห่าง
จึงหาทางตีสนิทชิดเคียงใกล้
แม้จะรู้ว่าเธอไม่มีใจ
ไม่ทำให้หลีกไกลไปจากเธอ
ความรู้สึกดีดีที่มีให้
ยังส่งไปถึงเธออยู่เสมอ
เมื่อยามหลับยังกลับนอนละเมอ
และฝันเพ้อขอเธอเป็นเหมือนกัน

แอบชอบแอบชิดเคียงใกล้
แอบใจเก็บไว้ไม่เอ่ย
แอบชื่นแอบชอบชมเชย
แอบเฉยไม่เคยบอกใคร

แม้ไม่พูดแต่ยังดีที่ได้เห็น
แม้ไม่เป็นคนในฝันไม่หวั่นไหว
แม้ไม่รักไม่คิดถึงไม่เป็นไร
แม้ว่าใจจะต้องช้ำก็จำทน

หากแม้นหัวใจฉันเป็นกระดาษ
ป่านนี้คงขาดคงขาดไม่มีชิ้นดี
เพราะมือของใครของเธอน่ะซิ
คว้าใจไปขยี้ฤดีเศร้าซมไม่หาย
นี่เพราะหัวใจไม่ใช่กระดาษ
ไม่ยับไม่ขาดมีแต่ระทมฤทัย
ฉันมีน้ำตาและมีจิตใจ
รักเคยรินโลมให้
แล้วใยกับทำเฉยเมย
เธอคงมีจิตใจร้อยใจพันใจ
ลืมรักได้ง่ายลืมห่วงอาลัยชิดเชย
อย่ามาคืนดีอย่าดีกันเลย
หยุดเผยสัมพันธ์ที่เคยมั่นหมาย
หลอกหลอนหัวใจฉันไปขยี้
ไม่รู้ถ้วนถี่จึงต้องมีความช้ำอาย
คิดครวญทุกคราชักพาเศร้าใจ
คิดมาทำฉันได้ขอจงอย่าหมายพบกัน

จะเรียงร้อยรายเรียงทรายกรวด
จะเรียงอวดกับใครได้เล่าหนา
จะเรียงร้อยเรียงรักใครจักพา
เรียงไม่ได้หรอกหนาค่าแห่งมัน
เพราะรักมีค่ามากในฟากฟ้า
มีราคาเกินใจจะใฝ่ฝัน
จะเรียงรักอย่างไรให้ครบครัน
จึงเรียงฝันเรียงรักไว้ในบทกลอน

เก็บไว้นะคนดีหัวใจที่อุตส่าห์หอบมาให้
แฝงความรักความจริงใจห่างหาอาลัยทุกวัน
เก็บไว้นะคนดีหัวใจที่มีของคนช่างฝัน
ช่วยเก็บรักษาถนอมมันเหมือนกับที่ฉันเก็บและรักษามันนะคนดี

เสียงเกลียวคลื่นถาโถมเข้าซัดฝั่ง
ดุจจะพังริมหาดให้สลาย
เปรียบเหมือนดังใจคนที่มลาย
ถูกทำลายทำนบใจให้ไหลพัง
แต่บางคราวกลับเงียบแสนเหงาหงอย
ละลอกลอยล่องละลิ่วพลิ้วหาฝั่ง
ดังดวงใจลอยแคว้งคว้างกลางภวังค์
กับความหลังยังฝังใจไม่ลืมเลือน
มีท้องฟ้ามีทะเลมีภูเขา
มีความทุกข์ความเหงาคอยเป็นเพื่อน
มีอดีตที่กรีดใจคอยย้ำเตือน
มีดาวเดือนเป็นเพื่อนคอยปลอบใจ
ไม่มีเธอไม่มีแล้วซึ่งความหลัง
จะสร้างหวังกำลังใจความฝันใฝ่
แม้วันนี้พรุ่งนี้ไม่มีใคร
จะก้าวไปด้วยใจที่มั่นคง

ส่งใจไปยังคนไกล
ฝากย้ำเตือนให้ว่าคงมั่น
ยังมีใจให้แก่กัน
แม้ว่าความฝันยังลางเลือน
ฝากใจไปกับสายลม
ให้พร่างพรมไปกลบเกลื่อน
ความรู้สึกที่ลางเลือน
กับเรื่องไม่เป็นเรื่องที่ไม่เข้าใจ
คิดถึงมากคิดถึง
ฝากเสียงรำพึงไปให้
ว่าคิดถึงคิดถึงจนจะขาดใจ
อยากให้กลับมาใกล้ใกล้ในเร็ววัน

อยากกลับไปหาอ้อมกอดของทะเล
ให้ช่วยลบความรู้สึกว้าเหว่หวั่นไหว
อยากไปฝังความสับสนว้าวุ่นใจ
ใต้ผืนทรายที่สดใสอย่างเคย
อยากกลับไปมองฟ้ากว้าง
ปรับความรู้สึกที่อ้างว้างให้หยุดเฉย
อยากกลับไปปรับทุกข์กับฟองคลื่นอย่างเคย
ตอนนี้ใจเลยอ่อน ล้าเหลือเกินแล้วทะเล

เหมือนสายใยเส้นบางบาง
ผูกฉันและเธอไว้ด้วยกัน
ข้างหนึ่งผูกไว้ที่ใจฉัน
ข้างหนึ่งนั้นผูกไว้กับใจเธอ
เป็นสายใยแห่งความคิดถึง
ลึกซึ้งกินใจจนล้นเอ่อ
สายใยความผูกพันฉันและเธอ
มีค่ามากเพียงใดใจเธอใจฉันเท่านั้นที่รู้ดี

รอยลักยิ้มริมแก้มคราแย้มยิ้ม
พิศยิ่งพริ้มใจพึงตะลึงหลง
ชะม้อยม้ายชายตาน่าพะวง
อยากบรรจงจุมพิศสนิทนาน

เธอผู้แสนดีแน่ไว้ในใจฉัน
งามผ่องพรรณเพริศแพร้วแก้วผ่องสี
ขอผูกมิตรด้วยใจด้วยไมตรี
ไกล ใกล้นี้แค่ไหนมอบให้เธอ
แอบเก็บไว้บูชามีค่ายิ่ง
เธอเป็นมิ่งขวัญฉันนั้นเสมอ
ดุจเพชรแก้วแวววาวคราวพบเธอ
สวยเลิศเลอดั่งเพรชดีมีน้ำงาม

รวบรวมถ้อยคำจากใจ
เก็บไว้บอกให้เธอรู้
อย่างไรคงต้องลองดู
โปรดรู้และจงเข้าใจ
ขอร้องอย่าเฉยอีกเลย
เปิดเผยให้รู้ได้ไหม
ว่าจริงแล้วเธอมีใจ
ที่ไม่แตกต่างจากกัน
คือรักและรักเสมอ
คือเธอที่ใจใฝ่ฝัน
คือจิตที่คิดผูกพัน
คือวันที่ฉันรักเธอ

รักเพราะเธอเป็นตัวของตัวเอง
รักเพราะเกรงว่าเธอจะมีใหม่
รักเพราะกลัวว่าเธอจะปันใจ
รักกว่าใครด้วยใจที่รักเธอ
ขอเพียงเธอรู้ไว้ว่าฉันรัก
ให้ประจักษ์ว่ารักเธอเสมอ
ผ่านเวลาแสนนานไม่ได้เจอ
แต่รักเธอยังคงอยู่คู่ดวงใจ

หากจะรักก็เป็นไปเพราะใจรัก
หากจะภักดิ์ก็เป็นไปเพราะใจหมาย
หากรักแล้วก็รักมั่นจนวันตาย
ไม่เสื่อมคลายรักนั้นนิรันดร

โอ้ว่าอนิจจาความรัก
เพิ่งประจักษ์ชัดคล้ายสายน้ำไหล
ได้แต่หมุนเชี่ยวเป็นเกลียวไป
ไฉนเลยจะหมุนลับกลับคืนมา
โอ้ดวงยี่หวาของพี่เอย
ไยเปรียบเปรยความรักฉะนี้หนา
พี่รักเจ้าหนักแน่นดั่งพสุธา
แม้นชีวามอบให้แด่น้องนาง

จันทร์เอ๋ยจันทร์จ๋า
ขอสุราขอกับแกล้ม
ขอเบียร์เป็นของแถม
ขอหอมแก้มเธอคนดี
จันทร์เอ๋ยจันทร์ข้า
พาเธอมาแนบไว้กับอกพี่
จะโอบกอดแนบเนื้อนางอย่างดี
ทุกทิวาราตรีมีสัมพันธ์

ร้อยรสร้อยถ้อยในน้ำคำ
เธอตอกย้ำฟังช่างหวั่นหวาม
คล้ายมิตรภาพมากมีระบือนาม
แต่เกรงคร้ามน้ำคำแค่ลมเปรย

ทำด้วยมือสื่อด้วยใจให้กับเธอ
ทำเสมอเมื่อเธอนั้นเรียกหา
ทำทุกอย่างขอเพียงเธอสั่งมา
ทำทุกคราเวลาเธอต้องการ
อยากให้รู้ทำไปด้วยใจรัก
แม้ยากนักจะวิงวอนเธอสงสาร
รู้เถอะนะทำเพื่อเธอตลอดกาล
นานแสนนานให้เธอตลอดไป

ฝากสายลมวานบอกให้เธอรู้
ว่าฉันมองเธออยู่รู้หรือไม่
มองเพราะรักเพราะหวงและห่วงใย
มองเพราะใจอยากให้เธอฝันดี

ช่อดอกไม้จากใจใครคนหนึ่ง
จากคนซึ่งเฝ้าคอยแต่ห่วงหา
จากคนที่คิดถึงทุกเวลา
จากสายตาของคนแอบมองเธอ
อยากให้เธอรับไว้ด้วยใจรัก
จากใจภักดิ์ที่รักเธอเสมอ
จากดวงใจมอบให้เมื่อได้เจอ
มอบให้เธอเผื่อจะรักกันสักวัน

แม้ผืนดินแผ่นเดียวจะเปลี่ยวเหงา
จะมีเรายืนอยู่เพื่อสู้ฝัน
สร้างไมตรีความรักความผูกพัน
ฉันมอบมันให้แด่เธอเสมอมา
วันคืนผ่านนานแล้วที่ห่างไกล
แต่ในใจฉันนั้นยังห่วงหา
เฝ้าคิดถึงแต่เธอทุกเวลา
ได้เห็นหน้าสักครั้งก็ยังดี

ร้อยคำรักพักไว้ในใจก่อน
ร้อยคำกลอนซ่อนไว้ไม่ให้เห็น
ร้อยเพลงรักเก็บไว้ยามจำเป็น
ร้อยเปอร์เซ็นต์เชื่อเถอะนะว่ารักเธอ

แม้เมื่อแรกมิได้รักสมัครมั่น
ยามใกล้กันพบหน้าพูดปราศรัย
ครั้งเมื่อเห็นเมื่อรู้เมื่อคู่ใจ
เนิ่นนานไปกลับมีจิตคิดผูกพัน
คนรักแท้แต่อยู่ไกลไร้โอกาส
เพราะมิอาจเคียงคู่อยู่เคียงขวัญ
มิได้คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
ความรักนั้นจึงแห้งโหยค่อยโรยรา
คนอยู่ห่างสร้างรักแท้แพ้ใกล้ชิด
มีเพียงจิตใจซึ่งคะนึงหา
คนอยู่ใกล้ได้เห็นความเป็นมา
คนห่างตาห่างตัวเศร้าหัวใจ
เมื่อห่างตัวห่างตาพาจิตห่าง
จะเสริมสร้างสัมพันธ์มั่นไฉน
พอนานหน่อยก็จืดจางลาร้างไป
เพราะคนใกล้คอยเฝ้าอยู่เคล้าคลอ
เมื่อใกล้กันพลันสร้างหนทางรัก
เพราะประจักษ์ดวงจิตสานติดต่อ
คนอยู่ไกลได้แต่แค่เฝ้ารอ
เมื่อไรหนอจะได้พบประสบกัน
อันภาษิตโบราณท่านว่าไว้
"สามวันไกลนารี"หนีแปรผัน
ฤาจะสู้คนใกล้ได้พัวพัน
"รักแท้"นั้นหากอยู่ไกลแพ้"ใกล้ชิด"

อุ่นไออุราอิงแอบอกเอื้อ
กายเจ้าสั่นเครือสับสน
ประคองกอดรัญจวนจิตแยบยล
ดวงกมลสอดคล้องสองหทัย
ลมกระหน่ำซ้ำโหมเกรี้ยวกราด
ดั่งมีดบาดกายเนื้อจนบางใส
โอ้เล่ห์ลมหนาวเหน็บเจ็บถึงใจ
หากปราชัยแก่อุ่นเนื้อนวลอนงค์
มนต์มายาเหมันต์สันต์สวาท
บุปผชาติธาตุกำจายใหลหลง
ภมรเคล้าเชยชิดชื่นชม
เฝ้าภิรมย์น้องนารถพิลาสทรวง

ความชื่นชมมีมากอยากอยู่ใกล้
คนรู้ใจมีไม่มากจึงอยากหา
ใครคนหนึ่งที่ซึ้งใจไว้พูดจา
พอมีค่าในสายตากันและกัน
จึงตามจนพบเพื่อคบต่อ
ใจเคยท้อหมดอาลัยและไหวหวั่น
มีเวลาแม้น้อยหนอขอแบ่งปัน
คบหาฉันเป็นเพื่อนมิเลือนไป
อยากมาบอกบอกว่าคุณน่ารัก
คิดถึงนักคิดถึงเอยยามเคยใกล้
แม้ช่วงหนึ่งนั้นสั้นนักพอรู้ใจ
จึงอยากให้คงสัมพันธ์นั้นไว้นาน
ขอเป็นเพื่อนแค่นั้นไม่ผันเปลี่ยน
ไม่ต้องเพียงส่งวาจาว่าคำหวาน
คิดถึงกันทักทายกันเช่นวันวาน
ใจเจือจานจากแววตามีค่าพอ

ฝากความรักเอาไว้ที่ปลายฟ้า
ฝากสายตาเอาไว้ที่ปลายฝัน
ฝากดวงใจไว้แทนความผูกพัน
ฝากคืนวันย้ำถึงเธอเสมอมา
ฝากคำพูดจริงใจให้คนดี
ฝากราตรีบอกเธอว่าห่วงหา
ฝากสายลมพัดผ่านกาลเวลา
ย้ำสัญญาว่ารักมั่นนิรันดร

อาจดูว่าตัวฉันนั้นเมินเฉย
แต่เปล่าเลยภายในนั้นไหวหวั่น
ตั้งแต่ได้แรกพบประสบกัน
ใจฉันสั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
รู้บ้างไหมว่าฉันนั้นแอบรัก
อยากจะทักอยากรู้จักอยากพูดจา
แต่เป็นเพราะตัวฉันนั้นไม่กล้า
มีแววตาเพียงเท่านี้ที่บอกเธอ

หยาดน้ำค้างเกลือกกลิ้งกิ่งอโศก
โลกทั้งโลกลอยหว่างกลางเวหา
ดาวระยิบทอแสงตระการตา
เห็นดอกหญ้าพริ้วไสวลู่ตามลม
เสี่ยงหรีดหริ่งเรไรจั๊กจั่น
ไม่หวาดหวั่นแข่งสำเนียงอารมณ์สม
เป็นบทเพลงลำเนารักน่าชื่นชม
ต่างภิรมย์ขับขานราตรีกาล
หมู่แมกไม้สีกิ่งประสานเสีบง
เป็นสำเนียงชื่นจิตจิตชื่นบาน
ใสดั่งเสียงระฆังกังสดาล
ดูดดื่มปานสวรรค์บรรเลงเพลง
พินิจฟังเสียงเพราะเสนาะโสต
เรืองรุ่งโรจน์ในใจประกายแสง
แปลงเป็นบทกลอนหวานไว้แสดง
ใจแถลงรักแท้แด่ที่รักเอย

ค่ำคืนนี้ดวงดาวพราวเต็มฟ้า
ดั่งดวงตาเฝ้าดูเธออยู่ใหน
สายตานี้เฝ้ามองด้วยห่วงใย
จากดวงใจอยากให้เธอฝันดี

ถ้าหากเธอเหนื่อยนักพักเสียก่อน
หลับตานอนผ่อนคลายหายเมื่อยล้า
ฉันคนนี้เฝ้าดูอยู่ทุกครา
เพียงหวังว่าเธอหมดทุกข์ก็สุขใจ

สุดขอบฟ้าใหญ่ยิ่งกว่าสิ่งใด
รู้บ้างไหมสิ่งใดใหญ่กว่านี้
นั่นก็คือความรู้สึกที่แสนดี
จากฉันนี้ส่งให้ไปถึงเธอ

ภาพวันก่อนคงเป็นเพียงความหลัง
แต่จะยังอยู่ในใจเสมอ
กาลเวลาพรากเราไม่ได้เจอ
ขอเพียงเธอยังคงมั่นเท่านั้นพอ

อยากให้รู้ว่าฉันนั้นคิดถึง
จึงรีบบึ่งวิ่งถึงโทรศัพท์
เพจไปบอกหวังว่าคงได้รับ
ขอให้หลับฝันดีเท่านี้เอง

แม้ท้องฟ้าผันแปรเปลี่ยนสีไป
จากสดใสเป็นหมองหม่นปะปนสี
อยากให้เธอรู้ไว้นะคนดี
ฉันคนนี้ยังรักมั่นนิรันดร

แม้ยามนี้ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนสี
เป็นราตรีมีดาวประดับใส
อยากจะบอกความจริงจากดวงใจ
หลับคราใดขอให้ได้ฝันดี

หากหลับตาคราใดให้ฝันดี
และฝันนี้เป็นฝันดั่งใจหมาย
ตื่นขึ้นมาสดชื่นทั้งใจกาย
คือความหมายส่งให้ด้วยใจจริง

เพียงคำนำ"ที่รัก"ทักมาก่อน
ใจฉันอ่อนดั่งต้องมนตร์เสน่หา
ถึงเธออยู่สุดขอบฟ้าจะตามมา
บอกวาจาในใจว่า"ฉันรักเธอ"

มีร้อยความห่วงหา
และมีล้านความห่วงใย
แต่นั่นก็ยังน้อยไป
เพราะไม่มากเท่าหนึ่งใจที่ให้เธอ

ฉันจะส่งใจไปอยู่เคียงข้าง
ไม่เหินห่างจากเธอไปไหน
แม้เธอทุกข์ร้อนกายและใจ
อยากให้รู้ไว้ฉันยังคงคิดถึงเธอ

ไม่ว่าจะเกิดแต่ชาติปางไหน
ที่ยังคงรู้สึกในใจคือห่วงหา
ทุกเวลานาทีมีเธอเรื่อยมา
แม้อยู่ไกลสุดฟ้าสัญญาจะคิดถึงเธอ

อยากจะส่งใจทั้งดวง
และความเป็นห่วงที่มีให้
ฝากสายลมและฟากฟ้าพัดพาไป
ว่าฉันนั้นเป็นกำลังใจและคิดถึงเธอ

นับวันยิ่งอยากรู้จัก
นับวันยิ่งจะรักจนทนไม่ไหว
รอนะรอเธอมาเคียงข้างใจ
รอนะรอเธอส่งใจให้สักที

ล้านคนล้านความคิด
ล้านชีวิตล้านความฝัน
ล้านคนล้านความผูกพัน
แต่เธอนั้นสำคัญกว่าล้านคน

เก็บใจไว้กับตัวมาแสนนาน
พอมาถึงวันวานกลับหล่นหาย
แต่รู้สึกเป็นสุขอย่างมากมาย
แสนสบายที่หัวใจไปอยู่กับเธอ

ส่งความรักความห่วงหา
ผ่านกาลเวลาแห่งความฝัน
พร้อมติดปีกคู่งามแห่งความผูกพัน
ให้โบยบินจากใจฉันไปสู่เธอ

กระซิบรักฝากไว้บนฟากฟ้า
รอให้ลมห่วงหาพาความฝัน
หอบความคิดถึง ซึ้งใจไปผูกพัน
โยงสายใยหัวใจฉันคู่กับเธอ

ตั้งแต่วันนั้น
ที่ตัวฉันได้พบเธอ
เฝ้าบอกกับใจตัวเองเสมอ
ไมมีวันลืมเธอชั่วนิรันดร์

ขอเพียงแค่ได้คิดถึงเธอวันละนิด
เพียงเท่านี้ชีวิตก็มีความหมาย
แม้จะไม่ได้คิดถึงเธอมากมาย
แต่จนถึงวันตายจะยังคิดถึงเธอ

อยากให้โลกนี้เป็นสีชมพู
และมีเธอมาอยู่เคียงข้างฉัน
เพื่อแต่งแต้มเติมสีความผูกพัน
ให้ปลายทางความฝันมีฉันและเธอ

อยากให้เธอมาอยู่เคียงข้าง
ณ ตรงกลางความจริงใจของฉันนี่
จะโอบกอดเธอไว้ทุกนาที
ด้วยความหมายดีดีของหัวใจ

คิดถึงเวลาอันแสนหวาน
ในวันวานที่เราเคยร่วมฝัน
คิดถึงสายใยแห่งความผูกพัน
ที่สองเรานั้นร่วมกันสร้างขึ้นมา

เพราะเธอคือคนสำคัญของใจ
ที่ฉันยังคงห่วงใยเสมอ
แม้ห่างไกลมิได้พบเจอ
แต่ยังคงคิดถึงเธอตลอดเวลา

กับความรู้สึกที่มอบให้
ฉันคงไม่อาจเปลี่ยนใจไปจากนี่
เพราะเป็นความห่วงหาทุกวินาที
ที่จะมอบให้เธอคนดีตลอดเวลา

เพราะคิดถึงเธอคนไกล
จึงเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันฝัน
เขียนบทกลอนหวานแหววถึงเธอทุกวัน
สื่อความหมายให้กันว่าห่วงใย

มีบางสิ่งอยากบอกให้เธอรู้ไว้
ว่าดวงใจดวงนี้ยังมั่นคงเสมอ
แม้ดวงดาวนับล้านมิอาจเทียบเธอ
ที่ทำให้ใจฉันเผลอเพ้อตามไป

เพราะเธอคือความอ่อนโยนของหัวใจ
ได้คิดถึงทีไรก็ห่วงหา
เพราะเธอคือทุกสิ่งในชีวา
อยากวิงวอนฟากฟ้าดูแลเธอ

กลัวโอเปอเรเตอร์จะเขิน
แถมน้ำตาลอาจเมินเกินรับไหว
เพราะข้อความที่ฉันจะฝากไป
คิดถึงเธอหวานใจคนดี๊คนดี

เห็นเธอเดินผ่าน
ในฝันหวานหวานเมื่อคืนนี้
อยากหลับต่ออีกล้านนาที
จะได้มีเวลาอยู่กับเธอนานนาน

ถึงเธอแม่ศิลปินน้อย
เธอทำให้ฉันใจลอยรู้ไหม
เพราะบทกลอนหวานแหววของเธอนั่นไง
ที่กินใจฉันไปไม่เหลือเลย

พอจะรู้บ้างไหมใครคนดี
ว่าข้อความแบบนี้มาจากไหน
หวานไปนิดเว่อไปหน่อยคงไม่เป็นไร
เพราะทั้งหมดมาจากใจของฉันเอง

เพียงความหอมที่แสนหวาน
ก็พอแล้วกับวันวานที่สดใส
เพียงความคิดถึงจากเธอคนไกล
ก็พอแล้วสำหรับหัวใจที่รอคอย

ฝากคำอธิษฐานใต้แสงดาว
ที่สาดส่องสกาวพราวฟ้าใส
ขอให้สองเราอยู่คู่กันตลอดไป
ไม่ว่าชาติไหนจะขอมีเธอ

อยากให้ดาวแต่ละดวงที่เธอมอง
เป็นเครื่องหมายของความคิดถึงที่ฉันส่งไปให้
อยากให้เธออธิษฐานจากดวงใจ
ส่วนตัวฉันคนไกลจะอธิษฐานเผื่อเธอ

ดึกมากแล้วนะคนดี
แต่หวังว่าเธอนี้ยังไม่หลับใหล
เพราะฉันจะส่งคำอธิษฐานจากหัวใจ
ให้เราอยู่คู่กันไปตลอดกาล

ในค่ำคืนมีดาวพราวเต็มฟ้า
อยากส่งใจไปหาคนดีของฉัน
รวมดวงจิตอธิษฐานดาวพร้อมกัน
ให้สองเราผูกพันตลอดกาล

แม้ค่ำคืนนี้จะไม่มีดาว
ที่สาดส่องสกาวพราวฟ้าใส
แต่ตัวฉันยังอบอุ่นอยู่ข้างใน
เพราะมีเธอในหัวใจตลอดเวลา

อยากหลับฝันถึงเธอคนดี
ทุกทุกนาทีที่ใจเหงา
ยังไม่ลืมความผูกพันแห่งสองเรา
คืนทั้งคืนจะเฝ้าฝันถึงเธอ

อยากให้เธอคนไกลได้ฝันดี
ในค่ำคืนนี้ที่อาจไม่มีฉัน
ไม่อยากรอจนพรุ่งนี้แล้วค่อยคิดถึงกัน
เพราะหัวใจผูกพันฝันถึงแต่เธอ

ในคืนวันอันเหน็บหนาว
ขอวิงวอนดวงดาวจงมาหา
คอยปกป้องคุ้มครองเธอทุกครา
ขอจันทร์เจ้าขาพาเธอหลับฝันดี

อยากให้สายลมช่วยพัดพา
หอบความห่วงหาของฉันนี่
ไปมอบให้เธอเพื่อนที่แสนดี
ให้รู้ว่าฉันนี้คิดถึงเธอ

อยากให้เธอลองมองที่ท้องฟ้า
เธอเห็นดวงดารามากมายนั่นไหม
หนึ่งดวงคือหนึ่งความคิดถึงที่ฉันส่งไป
ถ้าเธอนับไหวนั่นล่ะความรู้สึกจากใจฉันเลย

อยากโทร.หาเธอทุกวัน
อยากหลับฝันถึงเธอทุกคืน
ห่วงหาเธอทั้งหลับและตื่น
ไม่ว่าจะนั่งจะยืนก็คิดถึงเธอ

ไม่อยากรอจนถึงวันพรุ่งนี้
แล้วค่อยส่งความรู้สึกดีดีไปให้
เพราะวันนี้ก็มีความคิดถึงจนล้นใจ
ขอเพียงเธอคนไกลรับไว้ก็พอ

ก่อนจะหลับตานอนในคืนนี้
อธิษฐานให้ฝันถึงคนดีสักล้านหน
ให้หัวใจได้คิดถึงใครบางคน
ให้ฝันดีถึงเธอจนพ้นราตรี

อยากฝากความคิดถึงมากมายที่ปลายฟ้า
อยากบอกดวงดาราว่าคนอย่างฉัน
จะคิดถึงเธอคนดีทุกวี่วัน
แม้เป็นยามหลับฝันยืนยันจะคิดถึงแต่เธอ

จะสานฝันที่ปลายฟ้า
ถักทอเป็นผืนผ้าลายสดใส
ห่มให้เธออบอุ่นที่หัวใจ
แล้วหลับฝันถึงคนไกลให้ห่วงกัน

ไม่เคยไม่คิดถึง
เพราะลึกซึ้งกับเธอกว่าคนไหน
ไม่เคยไม่ห่วงใย
เพราะเธอคือทุกลมหายใจในความผูกพัน

คงเพราะรักเธอมากไป
จึงห่วงใยเธออย่างนี้
อยากอยู่ใกล้ทุกนาที
ความรู้สึกดีดีอยากแบ่งปัน

รักเธอจังเลย
ไม่เคยรักใครมากขนาดนี้
ไม่ได้โกหกตอแหลนะคนดี
ให้สาบานกับโดเรมียังได้เลยเธอ

เป็นเพราะความผูกพัน
เราถึงมีกันและกันอยู่เสมอ
ใจฉันมีเพียงหนึ่งยกให้เธอ
ขอได้ไหมหัวใจเธอยกให้ฉันหมดทั้งดวง

ไม่ต้องบอกว่าคิดถึงเมื่อห่างกัน
แค่นี้ฉันก็ซาบซึ้งกับสิ่งที่เธอให้
ถึงเธอจะไม่ถามไถ่ความเป็นไป
แต่สายตาเธอก็คอยใส่ใจตลอดเวลา

ลองถามตัวเองสักกี่ครั้ง
ใจก็ยังตอบว่ารักอยู่เสมอ
และไม่สามารถเอาใครมาแทนเธอ
ยังรักอยู่เสมอไม่เปลี่ยนไป

หากขอพรได้ดังใจฝัน
ขอให้เธอไม่ลืมกันแม้นานแค่ไหน
อย่าลืมคนที่รักเธอหมดหัวใจ
อย่าลืมว่าอีกฟากฟ้าไกลมีคนห่วงใยเธอ

ไม่มีวันหน้าวันหลัง
รู้แต่ว่าจะจริงจังไม่ว่าวันไหน
ถึงจะอยู่ห่างกี่พันหมื่นกี่ล้านไมล์
ยังคงมั่นใจจะอย่างไรก็ผูกพัน

เพียงมองตาฉันให้ลึก
แล้วความรู้สึกของหัวใจเธอจะได้เห็น
ฉันไม่เคยปิดบังซ่อนเร้น
ว่าเธอเป็นคนพิเศษของหัวใจ

ฉันบอกรักเธอแล้วนะ
อย่านะจ๊ะอย่าทำให้ฉันเก้อ
รับรักฉันสักคำสิจ๊ะเธอ
จะได้เก็บไปเพ้อให้ชื่นใจ

เธอคือคนในหัวใจ
ไม่มีคำขึ้นต้นหรือลงท้าย
เพราะเป็นหมดแล้วทุกความรู้สึกภายใน
แต่ความห่างไกลฉันไม่หวั่นไหวหรอกคนดี

อยากบอกเธอกับความรู้สึกที่มี
ว่าวันนี้ฉันยินดีกับเธอแค่ไหน
ยินดี..ยินดี..ยินดี..มากมาย
ยินดีดีใจที่ได้..รู้จักกับเธอ

เก็บดอกไม้ทุกดอกในสวนสวย
พร้อมผูกด้วยริบบิ้นสีสดใส
ดอกไม้นี้จัดเข้าช่อด้วยหัวใจ
แซมแทรกไว้ด้วยใบไม้ความหวังดี
ให้เกสรดอกไม้แทนความสุข
ความสนุกแทนด้วยกลีบหลากสี
ก้านดอกไม้แทนความรู้สึกดีดี
กลีบเลี้ยงที่มีแทนความห่วงใย

ฉันมีคำอยู่คำหนึ่ง
ที่หวานซึ้งไพเราะกว่าคำไหน
อยากฟังไม๊จ๊ะคนดีหวานใจ
ก็คำนี้ไงฉันรักเธอมาก

ลมหนาวพัดผ่านไป
แต่ใจยังร้อนรุ่ม
ฉันไม่อาจควบคุม
มันร้อนรุ่มเพราะรักเธอ

มิตรภาพเราเริ่มต้น ณ หนไหน
มิตรภาพทางไกลไอทีสนอง
มิตรภาพดำเนินไปตามครรลอง
มิตรภาพเพื่อนผองเราสองจอ
ยามแรกเริ่มรู้จักกันครั้งแรก
รู้สึกแปลกหัวใจใครกันหนอ
เริ่มพูดคุยเรียนนิสัยและใจคอ
หากชอบพอเป็นมิตรได้วางใจกัน
เธอรู้ไหมใครคนแรกสาวแปลกหน้า
ฉัน search หา และ add ไว้ใน List ฉัน
คือเธอนั่นใช่ใครที่ไหนกัน
สายสัมพันธ์เราเริ่มต้นคน online

เริ่มรู้จักเพื่อนใหม่กันในเน็ต
เริ่มขอบเขตความใกล้ชิดสนิทสนม
เริ่มรู้สึกห่วงใยใจเกลียวกลม
เริ่มสนิทสนมความห่วงหาและอาทร

หาก onlineคราใดไม่พบพี่
รู้สึกมีความห่วงใยจากใจฉัน
รู้สึกเหงาเศร้าสร้อยคอยทุกวัน
เมื่อไรกันเธอจะมาและพาที

ฉันก็รู้ มิตรภาพไอทีนี้ฉาบฉวย
หากจะช่วยอย่างไรใจกังขา
หากวันใดใครเลิกเข้าonline มา
ให้ระลึกว่าเคยเป็นเพื่อนเตือนใจกัน

แว่วยินเสียงสำเนียงเสียงกระซิบ
ไกลลิบลิบจากหนใดที่ไหนหนา
เสียงแว่วแว่วดังผะแผ่วแว่วลมมา
ให้รู้ว่ายังไม่เลือนเพื่อนอย่างเรา
ฝากกระซิบคำคิดถึงที่ซึ้งนัก
แม้เขาจักไม่ยินเสียงสำเนียงเศร้า
เหงาคิดถึงซึ้งบ้างอย่างใจเรา
คงไม่เปล่าอ้างว้างอย่างที่มา
ก็แค่คิดถึงบ้างอย่างที่คิด
คิดเท่าสิทธิ์ของหัวใจจะใฝ่หา
อยากอยู่ใกล้แม้กายไม่นำพา
เก็บเพียงภาพเธอมาแอบอยู่แนบใจ

คืนนี้อากาศหนาวนะคนดี
คนทางนี้เป็นห่วงมากรู้ไหม
ห่มผ้าบ้างเดี๋ยวจะไม่สบาย
ความรู้สึกจากใจที่ส่งถึงเธอ

ความรักความรักความรัก
คุณรู้จักคำรักนี้จริงแน่หรือ
รักคือสุขและหวานเหมือนคำลือ
หรือคือตัวหนังสือที่หลอกกัน
เห็นหลายคนทำไมยังมีทุกข์
ไม่สนุกเหมือนอย่างที่เคยหวัง
บางคู่วันทั้งวันยังโกรธกัน
ยังงงงันความรักเป็นฉันใด

มองดูจันทร์กระจ่างฟ้า
ดวงใจข้าลอยไปณ หนไหน
ยังคงรักรักเธอและห่วงใย
แม้คืนวันผ่านไปยังเฝ้าคอย

แม้กายห่างเพียงวันฉันไม่พบ
ก็แอบซบฝากใจให้เสมอ
รอเวลาผ่านไปเพื่อใครเจอ
จนเฝ้าเหม่อมองหาทุกนาที
อยากให้เธอมีจิตคิดถึงบ้าง
อย่าแรมร้างห่างเหินแกล้งเมินหนี
แม้เพียงครึ่งหนึ่งของห้วงฤดี
ที่เธอมีแก่ใจปันให้ทาน
ก็เป็นถึงเพียงนี้แล้วที่รัก
ขออย่าหักค่าลงโปรดสงสาร
บรรจุไว้เต็มห้วงแห่งดวงมาน
จะหักหาญลงคอก็จนใจ

กล่องใบนี้บรรจุหัวใจเอามาฝาก
แม้ราคาไม่มากสักเท่าไร
เพียงให้เธอรับรู้ในฤทัย
ยังฝังใจรักเธอเสมอมา

วันอาทิตย์เฝ้ารออยากเห็นหน้า
วันจันทร์เฝ้ามองหาว่าอยู่ไหน
วันอังคารเฝ้าคอยฟังเสียงหวานใจ
วันพุธเฝ้ารอให้เธอยิ้มมา
วันพฤหัสเฝ้าคอยหัวใจไหวหวั่น
วันศุกร์เฝ้ารอเธอมาหา
วันเสาร์เฝ้าคิดถึงเธอตลอดเวลา
สุดท้ายทุกวันเวลามีแต่เธอ

ความรู้สึกภายในใจ
ฉันเก็บไว้กับเมฆขาว
เก็บน้ำค้างที่พร่างพราว
เป็นเรื่องราวแทนห่วงใย
เก็บความรู้สึกที่ดีดี
เก็บรุ้งสีอันสดใส
มาถักทอเป็นมาลัย
แทนสายใยคล้องใจเธอ

อยากให้หัวใจเป็นท้องฟ้า
จะได้เขียนคำว่าคิดถึง
ส่งไปให้ใครคนหนึ่ง
ผู้ซึ่งอยู่ห่างไกล
อยากให้หัวใจมีปีก
จะบินหลีกเมฆน้อยใหญ่
หอบเอาความห่วงใย
ไปให้ใครที่ผูกพัน

ปิดเปลือกตาลงเบาเบา
จะหลับฝันให้ถึงเช้าเลยคืนนี้
และภาพในฝันที่ฉันมี
ก็จะเป็นเธอคนดีทุกช่วงตอน
ก่อนจะหลับตานอนคืนนี้
อยากให้เธอคนดีคิดถึงฉันก่อน
ให้แสงจากดวงดาวแทนดวงตาที่อาทร
ให้สายลมอุ่นอ่อนกล่อมเธอนอนฝันดี
แล้วเราจะฝันถึงกันเสมอ
ส่งความคิดถึงของเธอมาทางนี้
ภาพในฝันแทนความผูกพันที่มี
แม้ห่างไกลเช่นวันนี้ความรู้สึกที่มีจะคงเดิม

รักกันอยู่อย่างนี้นานนาน
ไม่อยากให้กาลเวลาผันผ่านไปไหน
เกลียดนักนะเกลียดขี้หน้าความไกล
ชอบมาแย่งความชิดใกล้ไปจากกัน
แต่ละครั้งแต่ละทีที่ลาจาก
คิดถึงมากจนไม่อยากตื่นจากฝัน
ต้องหลับตาถึงเห็นหน้าในแต่ละวัน
นี่ถ้าเธอไม่คิดถึงกันฉันคงต้องเพ้อถึงเธอ

ไม่ต้องการบอกเธอว่าคิดถึง
ไม่ต้องการบอกเธอว่าห่วงหา
ไม่ต้องการบอกเธอว่ารักทุกเวลา
ต้องการบอกเพียงว่าขาดเธอแล้วคงขาดใจ

คิดถึงนะจะบอกให้
เธอจะเชื่อหรือไม่ก้อแล้วแต่
เธอจะคิดถึงใครฉันไม่แคร์
แต่จะร้องให้แงแงถ้าเธอไม่คิดถึงกัน

เป็นผู้หญิงแท้จริงแสนลำบาก
เป็นผู้ชายยิ่งยากกว่าหลายเท่า
หญิงต้องเจียมกายามาแต่เยาว์
ชายต้องเฝ้าวิงวอนให้หล่อนรัก
หญิงถึงรักต้องแสร้งแกล้งทำเฉย
หวังให้ชายอยากเชยยิ่งขึ้นหนัก
ต่างคนต่างซัดกันน่าขันนัก
ที่แท้ต่างสมัครจะรักกัน

ถึงกลางวันสุริยันแจ่มประจักษ์
ไม่เห็นหน้านงลักษณ์ยิ่งมืดใหญ่
ถึงราตรีมีจันทร์อันอำไพ
ไม่เห็นโฉมประโลมใจยิ่งมืดมน
อ้าองค์สุรีย์สีของพี่เอย
ขอจงเผยหน้าต่างนางอีกหน
ขอเชิญจันทร์แจ่มกระจ่างกลางสกนธ์
เยี่ยมให้พี่ยลเยือกอุรา

ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร
ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้เกิดในใต้หล้าสุธาธาร
ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา

ปวดร้าวครั้งคราวใด
ไม่เคยไกลคอยรับรู้อยู่เป็นเพื่อน
ยามอ่อนแออ่อนไหวให้คำเตือน
เป็นเสมือนคนรู้ใจไม่ทิ้งกัน

จะให้ความรู้สึกลึกลึกที่มีให้
ความในใจทีให้เธอมิหยั่งถึง
สิบคำพูดร้อยคำหวานมิคำนึง
หมื่นคำซึ้งล้านคำฝากมิอาจตาม
เพียงหนึ่งคำนี้ที่มอบให้
สุดแต่ใจของน้องจะฟ้องถาม
จากวันนั้นจนวันนี้จวบทุกยาม
มีคำนามว่าฉันยังรักเธอ

จะขอพบศรีสวัสดิ์มัจฉา
น้องเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมมราเชยผกาโกสุมปทุมทอง
แม้เป็นถ้ำอำไพขอให้พี่เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง
ขอติดตามทรามสงวนนวลละอองเป็นคู่ครองพิศวาททุกชาติไป

ไม่สัญญาหรอกนะ
ว่าจะรักเธอไปชั่วฟ้าดินสลาย
รักไปจนกว่าชีวาวาย
ในนิยายเท่านั้นที่มี
เพียงแต่จะขอยืนยันว่า
ช่วงเวลานับจากนี้
ยกให้เธอเป็นคนเดียวคนดี
เป็นเพียงหนึ่งที่มีในใจ
จะไม่ให้สัญญาน้ำเน่า
ที่วันหนึ่งอาจทำให้เราต่างเศร้าได้
มีเพียงคำยืนยันของวันนี้ที่ให้ไว้
ว่ายังรักและห่วงใยไม่เปลี่ยนแปลง

อยู่ไกลกันอย่างนี้
แต่คนดีคงรับความรู้สึกได้
แค่หลับตาเธอก็รู้อยู่แก่ใจ
ว่าฉันรักและห่วงใยตลอดเวลา

จะนานซักเพียงไหน
หัวใจจะไม่ท้อ
จะยึดมั่นและเฝ้ารอ
จะไม่ขอมีใครใคร
ความรู้สึกจะคงมั่น
จะซื่อตรงผูกพันไม่หวั่นไหว
จะไม่ขอแบ่งความรักกับใครใคร
จะเก็บหัวใจไว้รอเธอ

หากจะรักรักที่ใจใช่ใบหน้า
หากจะรักรักวาจาใช่ตาหวาน
หากจะรักรักคนดีใช่คนพาล
หากจะรักรักนานนานใช่วันเดียว

ขอบคุณสำหรับทุกถ้อยคำที่มีค่า
ขอบคุณสำหรับเวลาที่เล่นNETอยู่กับฉัน
ขอบคุณคำแนะนำดีดีที่มีให้มากมายสารพัน
ขอบคุณคนแห่งความฝันคนสำคัญของใจ

อยากจะมอบดอกไม้หลายหลากสี
บทกวีซึ้งใจไปให้เขา
อยากจะมอบความจริงใจจากใจเรา
มอบให้เขาได้เคียงใกล้ยอดพธู
อยากจะมอบบทเพลงบรรเลงร้อง
ท่วงทำนองไพเราะเสนาะหู
อยากจะเปิดใจเราให้เขาดู
ให้เขารู้ว่าใจเรามีเขาจริง

I love u จริงจริงไม่กลิ้งกลอก
I ไม่หลอกให้ u ฝันสลาย
I love u จนกว่า I shall die
ถึง I ตายก็ไม่คลาย I love you

อยากสมัครเป็นคนที่เธอรัก
จะซื้อใบสมัครได้ที่ไหน
เต็มหรือยังอัตราของหัวใจ
คุณสมบัติใช้ได้ไหมให้พิจารณา
ส่วนเงินเดือนขอเป็นความห่วงใย
สวัสดิการเป็นอะไรที่ห่วงหา
ขอรับรองจะทำงานเต็มเวลา
ถ้าไม่ว่าทำ O.T. 24 ชั่วโมง

ไปปารีสจะซื้อน้ำหอมมาฝาก
ไปเดนมาร์คจะซื้อฟาร์มโคนมมาให้
ไปเกาหลีซื้อโสมฝากหวานใจ
แต่ตอนนี้อยู่เมืองไทย เอาหัวใจไปก่อนแล้วกัน

หน้า  l  1 l  2  l  3 l  4 l  5 l  6 l