หน้า  l  1 l  2 l  3  l  4 l  5 l  6 l

ดีใจเมื่อเธอยิ้มให้
เสียใจเมื่อเธอเป็นทุกข์
พอใจเมื่อเธอสนุก
ไม่เป็นทุกข์ที่ได้บอกว่ารักเธอ

อยากให้นึกถึงฉัน
ในคืนวันที่เธอต้องร้องไห้
คืนวันที่ไม่มีคนเข้าใจ
และคืนวันที่เธอต้องการใครสักคน
พร้อมที่จะรับฟังปัญหา
ทุกเวลาที่เธอสับสน
หากเธอกำลังอ่อนแอและทุกข์ทน
ให้รู้ว่ายังมีฉันอีกคนที่คอยห่วงใย
เธอยังเป็นสิ่งที่มีค่ากับฉันเสมอ
ถึงแม้เราไม่ได้เจอ ไม่ได้อยู่ใกล้
เพียงรู้ว่าเธอยังมีคนเข้าใจ
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน "ก็ยังรักเธอ"

เพียงรักแรกแรกรักประทับจิต
เพียงใจคิดคิดน้อยใจเฝ้าคอยฝัน
เพียงใจฝากฝากใจส่งให้ถึงกัน
เพียงแต่ฝันฝันแต่ว่าจะได้เจอ
เพียงสบเนตรเนตรสบก็พบรัก
เพียงพบพักตร์พักตร์พบกันใจพลันเผลอ
เพียงบอกรักรักบอกใจให้ละเมอ
เพียงแต่เพ้อเพ้อพะวงหลงใหลใจ
เพียงได้เจอเจอได้ไม่รั้งรอ
เพียงแค่ขอขอแค่มีเธออยู่ใกล้
เพียงกลัวรักรักกลัวต้องห่างไกล
เพียงไกลกายกายไกลใจใกล้เธอ

ถ้าถามฉันว่ารักคือ อะไร
คงตอบไม่ได้อย่างที่ถาม
เพราะฉันไม่อาจจะกำหนดเป็นนิยาม
ที่จะตีตามกรอบ"ความรัก"ที่มีกัน และกัน อย่างแน่นเหนียว
แต่รักอย่างกลมเกลียวทั้งสองใจ
รักและเข้าใจไม่ใช่ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดอย่างเดียว
รักกันรักอย่างเข้าใจเป็นใจเดียว
เป็นรักหนึ่งเดียวอย่างที่ไม่มีใครทำร้ายใครแม้เวลาใดก็ตาม

หว่อตัวแรกมอบให้ด้วยใจรัก
อ้ายประจักษ์รักแท้ไม่แปรฝัน
หนี่ตัวท้ายรักชั่วนิจนิรันดร์
หว่ออ้ายหนี่รวมกันฉันรักเธอ

ค่ำคืนนี้หมู่ดาวพราวพร่างฟ้า
แสงจันทราสาดส่องไปทุกที่
เสียงหรีดหริ่งเรไรในราตรี
เหมือนฉันมีเธออยู่ใกล้ผูกพัน
แม้จะอยู่แสนไกลสุดปลายฟ้า
แต่ฝากดวงดารามาสานฝัน
แม้ไม่มีโอกาสได้พบกัน
อยากให้รู้ว่าฉันนั้นห่วงใย
ฝากสายลมมาโอบกอดให้อบอุ่น
ฝากเมฆขาวมาให้หนุนยามหลับไหล
ฝากพระจันทร์มาบอกกับคนไกล
ไม่ว่านานแค่ไหน " ฉันรักเธอ "

แปลกมั๊ยถ้าจะคิดถึง
ไม่แปลกถ้าจะห่วงหา
จะแปลกรึเปล่าถ้าห่วงใยตลอดเวลา
แปลกมั๊ยที่อยากบอกว่าคิดถึงเธอ

คิดถึงจึงเพจหา
ห่วงหาจึงเพจให้
คิดถึงและห่วงใย
เหตุผลพอไหมที่จะเพจหาเธอ

เธอเปรียบความรักเหมือนกับอะไร
อยากรู้ไหมว่าฉันเปรียบเหมือนต้นไม้
เธออยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร
ฉันจะบอกให้กับเธอ ณ ที่นี้
เหมือนต้นไม้ดังกิ่งและก้าน
ที่แตกเบ่งบานเมื่อรักเพิ่มทวี
แต่ถ้ารักจางร้างห่างทุกที
เหมือนกับต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาโรยรา

ดอกไม้ที่เบ่งบานในทุ่ง
วงสายรุ้งที่ทอแสงอ่อน
กาลเวลาจะเร่งเรียนสอน
เป็นบทกลอนที่แสนอ่อนโยน
หากแม้นต้องลาจาก
จะพลัดพรากไปไกลโพ้น
ย้งมีรักที่อ่อนโอน
ที่เอ่อล้นจากดวงใจ
ยามใดที่ใจเจ้าท้อ
อยากจะขอให้รู้ใว้
เพียงแต่เธอเรียกไป
กำลังใจจะให้เธอ

หากคุณเบื่อหน่ายความวุ่นวายของงานเลี้ยง
หลบเลี่ยงให้ห่างไกลจากฝูงชน
แต่ปรารถนาเดินเคียงใครบางคน
นั่นคือคุณอยู่ในห้วงรัก

หากคุณอยู่ชิดใกล้ใครบางคน
แม้แสดงตนไม่สนใจให้หวั่นไหว
แต่มองหาเมื่อเขา/เธออยู่ห่างไกล
นั่นคือคุณอยู่ในห้วงรัก

หากมีใครทำให้คุณยิ้มแย้ม
คอยแต่งแต้มให้ชีวิตคุณสดใส
ให้คุณคอยปรารถนาและห่วงใย
นั่นคือคุณอยู่ในห้วงรัก

หากเมื่อคุณปรายสายตาผ่านรูปหมู่
แต่จดจ้องมองดูเฉพาะที่
รายละเอียดเขา/เธอคนนั้นที่พึงมี
นั่นคือคุณอยู่ในห้วงรัก

หากเมื่อคุณมีภาระให้ปฏิบัติ
ต้องบอกปัดการพูดคุยไม่ข้องเกี่ยว
แต่ไม่อาจตัดภาระคนหนึ่งเดียว
นั่นคือคุณอยู่ในห้วงรัก

หากคุณเฝ้ารอข้อความจากผู้หนึ่ง
แม้ไม่ซึ้งแม้ไม่ยาวเท่าใจหมาย
แต่มีค่ากว่าถ้อยคำอีกมากมาย
เมื่อนั้นคุณอยู่ในห้วงรัก

หากคุณมีตั๋วหนังฟรี2-3ใบ
พลันทันใดใจก็นึกถึงบางคน
ชักชวนกล่าวไปด้วยกันในบัดดล
เมื่อนั้นคุณอยู่ในห้วงรัก

หากคุณพร่ำบอกกล่าวย้ำประโยคเดิม
ไม่ขอเติมความเป็นเพื่อนให้เกินเลย
แต่ในใจไม่อาจหยุดอยู่นิ่งเฉย
เมื่อนั้นคุณอยู่ในห้วงรัก

หากเมื่อคุณได้อ่านสิ้นข้อความนี้
ทันใดมีบุคคลหนึ่งได้ปรากฏ
ในห้วงความคิดคำนึงที่เลี้ยวลด
เมื่อนั้นคุณอยู่ในห้วงรัก

กาลเวลาที่พ้นผ่าน
ถึงจะนานมากเพียงไหน
เธอ-ฉันห่างกันไกลแสนไกล
แต่ความเยื่อใยยังผูกพัน
ดวงจิตแนบชิดใกล้
ทอดบันไดสู่แดนฝัน
พร่ำเพรียกเรียกหาเธอทุกวัน
มิเป็นอันจะกินนอน
โหยหาอยู่ตลอด
เคยได้กอดร่วมเคียงหมอน
ฝังใจอาลัยอาวรณ์
ยามต้องจากจรมาอยู่แดนไกล
ฝากเสียงกระซิบสั่ง
สุดรักสุดหวังสุดคลั่งไคล้
ฉันรักเธอรักด้วยหัวใจ
จะไม่แปรเปลี่ยนไป
เพราะว่ามีหัวใจเพียงหนึ่งเดียว

เราต่างเดินพร้อมกันวันละก้าว
เพื่อคว้าดาวเรียงรายที่ฉายแสง
เอาดวงใหญ่ใจกลางสว่างแรง
ไว้เป็นแสงส่องทางย่างก้าวเดิน
เดินพร้อมกันฟันฝ่าอุปสรรค
มีความรักคล้องใจไม่ห่างเหิน
แต่ละก้าวเท้าย่างช่างแสนเพลิน
ต่างช่วยเติมแต่งฝันทุกวันคืน
ผ่านมาถึงครึ่งทางพลางหยุดพัก
แม้เหนื่อยนักก็ไม่ท้อจะขอฝืน
ทุกข์มากมายล่วงล้ำจะกล้ำกลืน
เพื่อไปยืนหยิบดาวที่ราวฟ้า

เสน่หายาใจเฝ้าใฝ่ฝัน
รักผูกพันตรึงจิตคิดมิสร่าง
ฉันรักเธอรักเสมอมิจืดจาง
มิเมินหมางรักอยู่มิรู้คลาย
เฝ้าแต่รักเฝ้าแต่หลงพะวงหา
เป็นห่วงสารพัดพันสุดมั่นหมาย
อำนาจรักปักฤดีมิเว้นวาย
มิสิ้นสายใยรักเคยภักดี
อานุภาพแห่งรักศักดิ์สิทธิ์แท้
สุดจะแก้ทานทนจนใจนี้
รักเธออยู่คู่ฟ้าคู่ธาตรี
เอาชีวิตน้อยนี้เป็นเดิมพัน

หากเธอถามว่ารักเธอมากเพียงไหน
เหมือนกุหลาบนั้นไซร้ต้องการสายหยาดฝน
แล้วจะรักเธอนานแค่ไหนแม่หน้ามล
ขอตอบว่ารักเธอจนชีวาฉันวางวาย

รักวงหน้ารักดวงตาอันแสนซื่อ
รักนิ้วมือพวงแก้วแอร่มนั้น
รักทุกส่วนที่เป็นเธอเพ้อรำพัน
รักทราดทรงองค์เอวนั้นเกินบรรยาย
หลงน้ำคำพร่ำพรอดออดออเซาะ
เธอฉอเลาะหวานหูมิรู้หาย
เสน่ห์ยิ้มงามเหลือแสนเสียดาย
งามทั้งกายงามทั้งใจให้คะนึง
เสน่หายาใจใฝ่ฝันรัก
ได้รู้จักเสน่ห์นี้มีเพียงหนึ่ง
ฉันรักเธอรักเสมอเพ้อรำพึง
รักสุดซึ้งรักมั่นตราบวันตาย

มองท้องฟ้าเวลานี้สีสดใส
แต่หัวใจไม่สดสวยด้วยห่วงหา
หวนคะนึงถึงใครคนไกลตา
ปวดอุรามองฟ้ากว้างอยู่ห่างกัน
อยู่ที่นี่มีแต่แค่คิดถึง
บางครึ้งจึงเจ็บปวดรวดร้าวขวัญ
ภายความหลังยังจำความสัมพันธ์
เธอกับฉันเมื่อวันวานหวานกว่าใคร
เธออยู่โน่นโพ้นฟ้าเวลานี้
สบายดีมีความสุขทุกข์หรือไม่
คิดถึงฉันวันนี้ที่ห่างไกล
หรือว่าใจมีใครอื่นคอยชื่นชม

ฉันอยู่นี่มีหัวใจไม่เป็นสอง
ยังหมายปองสี่ห้องใจได้สุขสม
เธออยู่โน่นโพ้นฟ้าถ้าลอยลม
ฉันคงตรมระทมใจไปจนตาย
คิดถึงเธอเพ้อหาเพราะว่าห่วง
มิหลอกลวงดวงใจใฝ่มุ่งหมาย
ยังสัตย์ซื่อถือจริงใจไม่เสื่อมคลาย
มิกลับกลายหลายใจไม่เรรวน
มองท้องฟ้าคราใดใจแสนเศร้า
ทุกค่ำเช้าเหงาอุราพากำสรวล
คิดถึงเธอเพ้อหาพาคร่ำครวญ
ใจรัญจวนหวนหาเธอมาครอ

หากจะเปรียบความรักที่หนักทรวง
ดังหนึ่งดวงมาลีหลากสีสัน
ความรักคงหลายอย่างแตกต่างกัน
เป็นร้อยพันสาธกหยิบยกมา
ความรักอันอบอุ่นไม่ขุ่นเคือง
คือกุหลาบสีเหลืองน่ารักษา
สีสันก็เป็นจุดสะดุดตา
งามโสภายิ่งนักให้ภักดี
ความรักอันคุกรุ่นและรุนแรง
คือกุหลาบสีแดงในสวนศรี
ความรักถ้าหากหมดรสพอดี
ก็ย่อมมีโทษทรามเมื่อยามชม
ความรักอันซื่อใสในหญิงสาว
คือกุหลาบสีขาวพิสุทธิ์สม
ความรักยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
ความระทมจึงก่อทรมาน
ความรักแสนประเสริฐและเลิศหรู
คือกุหลาบชมพูดูอ่อนหวาน
โลกประดุจมาลีเมื่อคลี่บาน
สวยตระการเหมือนฝันนิรันดร
อุปมาความรักพักเท่านี้
ฉันชวนชี้หลายหมวดใช่อวดสอน
เพราะหลงใหลในรสแห่งบทกลอน
จงอาทรอ่านงานวิจารณ์เอย

แค่อยากเห็นเธอสดใส
แค่อยากเห็นเธอยิ้มได้
แค่อยากเห็นเธอคิดถึงใคร
แค่อยากเห็นเธอมีใจให้ฉันบ้างคนดี

ไม่ว่าเวลาผันผ่านเนิ่นนานเพียงใด
ในหัวใจฉันยังคงความคิดถึง
แม้ไม่อาจซึมซับความตราตรึง
ที่เคยซึ้งเมื่อชิดใกล้แต่ก่อนมา
เพียงอยากให้ใครคนหนึ่งรับรู้ไว้
ว่าหัวใจดวงนี้เฝ้าคอยหา
และจะส่งกำลังใจไปทักครา
ผ่านฟากฟ้าฝากสายลมไปให้เธอ

หลับตาข่มใจไม่หลับ
เริ่มนับจากหนึ่งถึงร้อย
นับมานับไปใจลอย
เห็นบ้านหลังน้อยชายชล
เย็นย่ำค่ำคืนคลื่นซ่า
คิดถึงอยากมาอีกหน
เพราะคิดว่าที่นี่มีคน
ที่เราเพิ่งค้นจนเจอ
คือคนแสนดีที่หนึ่ง
ยามจากคิดถึงเสมอ
ยามเห็นสุขจนล้นเอ่อ
ยังเผลออาวรณ์ก่อนลา

อยากบอกความจริงยิ่งใหญ่
บอกว่ามีใครคะนึงหา
บอกว่าชั่วกาลผ่านมา
ตรึงตรากระจ่างกลางใจ
ข้อความรวบรวมท่วมท้น
พร่ำบ่นกับดาวเหลวไหล
เขาคงไม่รู้ความนัย
ได้แต่ถอนใจยาวยาว
คืนนี้มีดาวพราวพร่าง
แต่เราอ้างว้างเหน็บหนาว
กระซิบความลับกับดาว
อยากรู้ข่าวคราวคนไกล

ฉันอาจไม่ใช่ใครคนนั้น
คนที่เธอรำพันเฝ้าฝันหา
คนที่เธอคิดถึงตลอดมา
คนที่เธออยากเห็นหน้าทุกนาที
ถึงฉันจะไม่ใช่ใครคนนั้น
แต่ความรักและผูกพันยังคงที่
แม้เวลาจะผ่านไปนานปี
ฉันคนนี้ยังมีใจห่วงใยเธอ

แด่คนที่ฉันรัก
คนรู้จักคนที่ใฝ่หา
คนที่รักคนที่ศรัทธา
คนที่ไม่เคยลืมเลือนหน้าเขาได้เลย
อยู่ใกล้หรือไกลจากตรงนี้
หัวใจพลีมอบไว้ไม่เมินเฉย
ยังซาบซึ้งตรึงใจอยู่อย่างเคย
โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยว่ารักกัน
ใจต่อใจมั่นไว้แน่นหนัก
รักต่อรักแน่วแน่มิแปรผัน
จากโค้งฟ้าจรดฟ้าที่จากกัน
ใจต่อใจยึดมั่นนิรันดร

ถึงเธอคนไกลที่ปลายฟ้า
ที่ผ่านมารู้สึกเหงาบ้างไหม
ฟากฟ้ากั้นเราสองให้ห่างไกล
มีเพียงใจมั่งคงส่งถึงกัน
เหม่อมองฟ้าคืนนี้ดูเหงาเหงา
เพียงแสงดาวกระพริบภาพความฝัน
ใจหนึ่งระลึกถึงคราผูกพัน
เธอคนนั้นจะรู้สึกเช่นไร
เพียงสายลมแผ่วกระซิบมา
ก็พาใจดวงนี้ให้หวั่นไหว
คืนนี้ข้างกายว่างเปล่าเดียวดาย
คืนไหนไหนก็ไร้เงาพาเศร้าใจ
วันคืนผ่านปลายฝนใกล้ต้นหนาว
แสงแห่งดาวยังกระพริบสุกใส
หนาวนั้นเคยมีไออุ่นจากคนไกล
หนาวนี้ใยลาร้างห่างไปนาน
ยังคงรอคนไกลที่ปลายฟ้า
จะกลับมาเมื่อไรพาใจฝัน
ทุกอย่างหมุนเวียนเปลี่ยนไปทุกวัน
ขอเพียงเธอนั้นคงไม่เปลี่ยนแปลง

แม้ว่าเธออยู่ไกลสักแค่ไหน
ในดวงใจเฝ้าเพ้อละเมอหา
อยากบอกว่ารักและคิดถึงตลอดมา
ทุกทิวาราตรีมิเลือมเลือน

จะไม่ให้อภัยคนทั้งโลก
ถ้าทำเธอโศกและอาสัญ
ถึงเธอไม่ใยดีกันและกัน
ขอให้ฉันคุ้มครองนะนงเยาว์
ไม่มีใครอีกแล้วในโลกหล้า
ที่จะมาแทนที่และเทียมเท่า
ถึงแม้ว่าจากไปนี้ไม่มีเรา
ก็จะเฝ้าห่วงหาอาทรใจ
แม้โลกนี้มีคนอยู่นับล้าน
มีมากมายสุดประมาณหามิได้
ก็จะขอใจฉันไม่ห่างไกล
เฝ้าฝันไฝ่เคียงคู่เธอเสมอมา

รู้ไหมว่าใครเขาห่วงใย
รู้ไหมว่าใครเขาห่วงหา
รู้ไหมว่าใครเขาคิดถึงเธอทุกเวลา
รู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอจังเลย

ฉันบอกเธอว่าอยากคบเธอเป็นเพื่อน
เธอก็บอกว่าคิดเหมือนเหมือนกับฉัน
ที่จริงคบกันเป็นเพื่อนก็ดีเหมือนกัน
จากวันนั้นฉันกับเธอเป็นเพื่อนกันตลอดมา
แต่ใจฉันยอมรับว่าไม่ใช่
ความรู้สึกที่เคยให้ยังคงมั่นรักษา
ยังรู้สึกว่าในใจมีมากกว่า
ความเป็นเพื่อนที่ผ่านมามันน้อยไป
และฉันก็มีความรู้สึกนะว่า
น้ำเสียงและคำพูดที่เธอมีมามันบอกได้
เธอเหมือนกับฉันก็ที่ความรู้สึกในใจ
ยังซ่อนไว้มากกว่าเพื่อนเหมือนบอกกัน
เธอเคยบอกว่าเรายังเด็ก
เรายังเล็กไม่แกร่งกล้าทั้งเธอฉัน
ฉันจะรอและเก็บคำว่า"รักกัน"
ไว้ให้เธอในวันนั้นวันที่เราเติบโต

โอ้ว่าหอมอันใดมีในชาติ
ไม่หอมได้ลึกประหลาดดังหอมเจ้า
ใช่หอมเศษสุวคันธ์พอบรรเทา
หากหอมเร้าชีวิตหอมติดตรึง
อันอ่อนนุ่มอันใดมีในหล้า
ไม่นุ่มกว่าเนื้อละมุนชวนครุ่นถึง
ใช่นุ่มเพียงสัมผัสเพียงรัดรึง
หากลึกซึ้งนุ่มกระหวัดสัมผัสใจ

สามคำนี้ฉันรักเธอ
สามคำนี้จำเสมอเธอรักฉัน
สามคำนี้จำเอาใว้เรารักกัน
สามคำนี้จำให้มั่นคำสัญญา

หยาดน้ำแก้วเกาะกลิ้งกิ่งอโศก
โลกทั้งโลกลอยระหว่างความว่างเปล่า
มีความรื่นร่มเย็นแผ่เป็นเงา
ลมแผ่วเบาบอกลำนำคำกวี
เราพบกันฝันไกลในความรัก
เริ่มรู้จักซึ้งใจในทุกที่
มีแต่เรามิมีใครในที่นี้
ใบไม้สีสดสวยโบกอวยชัย
อยากให้รู้ว่ารักสักเท่าฟ้า
หมดภาษาจะพิสูจน์พูดรักได้
เต็มอยู่ในความว่างกว้างและไกล
คือหัวใจสองดวงห่วงหากัน
หลับตาเถิดที่รักเพื่อพักผ่อน
ฟังเพลงกลอนพี่กล่อมถนอมขวัญ
ใจระงับรับใจในจำนรรจ์
ต่างแพรพันผูกใจห่มให้นอน
โอ้ดอกเอ๋ยดอกโศกตกจากต้น
เปียกน้ำฝนปนทรายปลายเกษร
โศกสำนึกหนาวกมลคนสัญจร
นกขมิ้นเหลืองอ่อนจะร่อนลง
เมตตาแล้วแก้วตาอย่าทิ้งทอด
ช่วยให้รอดอย่าปล่อยบินลอยหลง
จะหุบปีกหุบปากฝากใจปลง
จะเกาะกรงแก้วกมลไปจนตาย
งามเอยงามนัก
แฉล้มพักตร์ผ่องเหมือนเมื่อเดือนฉาย
งามตาค้อนคมเยื้องชำเลืองชาย
ลักยิ้มอายแอบยิ้มงามนิ่มนวล
จะห่างไกลไปนิดก็คิดถึง
ครั้นดื้อดึงโดยใจก็ไห้หวน
ถนอมงามห้ามใจควรไม่ควร
ให้ปั่นป่วนไปทุกยามนะความรัก
ผีเสื้อทิพย์พริบพร้อยลอยแตะแต้ม
เผยอแย้มยิ้มละไมใจประจักษ์
ทุกกิ่งก้านมิ่งไม้เหมือนทายทัก
ร้อยสลักใจเราให้เฝ้ารอ
ฝันถึงดอกบัวแดงแฝงผึ้งภู่
คล้ายพี่อยู่เป็นเพื่อนในเรือนหอ
ชื่นเสน่ห์เกษรอ่อนละออ
โอ้ละหนอหนาวนักเอารักอิง
ในห้วงความคิดถึงซึ่งเงียบเหงา
ใจสองเราเลื่อนลอยอย่างอ้อยอิ่ง
คอยคืนวันฝันเห็นจะเป็นจริง
โลกหยุดนิ่งแนบสนิทในนิทรา
ร่มอโศกสดใสในความฝัน
ร่มนิรันดร์ลานสวาทปรารถนา
ร่มลำธารสีเทาเจ้าพระยา
และร่มอาณาจักรความรักเรา

คุณปวดหัวบอกมาฉันว้าวุ่น
ได้แต่ลุ้นให้หายไม่วายห่วง
อยากจะบอกพูดจริงใช่สิ่งลวง
อย่าได้ท้วงว่าไม่เชื่อไร้เยื่อไย
เข้าเน็ตมาตอนเช้าเฝ้ามองหา
ทอดสายตามองดูอยู่ที่ไหน
เคาะก๊อกก๊อกเรียกหามาไวไว
แต่ก็ไร้เสียงตอบชักชอบกล
หรือคุณป่วยหนักมากฉันหลากจิต
วุ่นวายคิดมากไปให้สับสน
แต่ทว่าอดไม่ได้ใจกังวล
บอกเตือนตนใจเย็นเย็นไม่เป็นไร
แล้วนึกได้ว่าต้องมาตรงนี้
มาเพื่อที่ทิ้งข้อความและถามไถ่
ว่าตอนนี้อาการเป็นเช่นอย่างไร
ความห่วงใยมีมากมาฝากคุณ
ใช่ก้าวล่วงเกินกล้ำความรู้สึก
เท่าที่นึกคิดได้ในยามว้าวุ่น
คงจะนอนหลับยากอยากบอกคุณ
ยังแกมกรุ่นคิดถึงเท่าพึงมี
หวังจะเจอพบกันในวันพรุ่ง
ยามย่ำรุ่งจะขอรอที่นี่
ให้หายป่วยหายไข้สบายดี
และอย่าหนีห่างหายจากสายตา

เพียงมีเธอท้องฟ้าก็จ้าแจ่ม
แม้คืนแรมยังกระจ่างสว่างจ้า
แม้อาทิตย์สลัวรางยังกระจ่างตา
ขอเพียงว่ามีเธออยู่เป็นคู่ใจ
แม้จะมีบทเพลงบรรเลงขาน
ยังไม่หวานซาบซ่านพาลอ่อนไหว
เท่าเสียงเธอไพเราะเสนาะใจ
ดนตรีใดก็แพ้แก่เสียงเธอ
ฉันไม่รู้ว่ารักจักเพียงไหน
บอกเธอได้ตราบนิรันดร์มั่นเสมอ
มีเพียงเธอชีวีนี้เลิศเลอ
ไม่ได้เพ้อไม่ได้พล่ามพูดความจริง
เรามีเราก้าวย่างไปข้างหน้า
ด้วยท่วงท่าเปี่ยมสุขไปทุกสิ่ง
รักสองเราจะไม่มอดไม่ทอดทิ้ง
เธอคือมิ่งคือขวัญนิรันดร์ไป
ได้โปรดเถิดเชื่อฉันอย่าผันหนี
เถอะคนดีจะไม่พรากจากไปไหน
จะมีแต่ฉันเธอเสมอใจ
หฤทัยแห่งศรัทธาประสารัก

กับรูปโฉมทรวดทรงอนงค์นาถ
งามผุดผาดนวลละออล่อให้หลง
เพียงเจ้าแย้มชม้ายตาพางุนงง
จะเลือกปลงหรือเลือกปลื้มลืมหายใจ
อยากให้เจ้ามาร่วมเรือนเป็นเพื่อนเหย้า
จะคอยเฝ้าดูแลเจ้าแขไข
จะระวังให้สิ้นยุงริ้นไร
มาตอมไต่ไม่ได้หรอกขอบอกความ
ยามจะกินจะป้อนอาทรนัก
ยามผ่อนพักนวดกายาเจ้าอย่าห้าม
ยามนิทราจะคลอเคล้าเฝ้าติดตาม
ทุกทุกยามจะตามเร้นเป็นเหมือนเงา
เพียงเพื่อบอกว่ารักเกินหักไหว
เพียงเทใจไปสุดหยุดคงเหงา
เพียงอยากบอกว่ารักนี้มีเพียงเรา
ขอเพียงเจ้าน้อมรับประดับทรวง

ไม่รู้เธอจะเข้าใจหรือเปล่า
กับความเป็นเรื่องราวในตอนนี้
ว่าสาเหตุความอาทรที่ฉันมี
เกิดจากความรู้สึกดีดีตรงหัวใจ
เริ่มมาแล้วตั้งแต่วันวาน
มันก็เลยนานกับการซ่อนไว้
แสดงออกได้เพียงความห่วงใย
ที่พยายามให้ไปทีละวัน
จะยังไม่พูดออกมา
อยากให้วันเวลาช่วยบอกแทนฉัน
จนกว่าเธอจะรู้เข้าใจกัน
แล้วจะบอกในวันนั้นว่ารักเธอ

เคยคิดฝันอยากดูดาวที่พราวฟ้า
เคียงกายาดูฟ้าใส(กะ)ใครคนหนึ่ง
นั่งเงียบเงียบอิงแอบแนบรำพึง
คงจะซึ้งสุขใจหาไหนปาน

เธอคือฝนโปรยปรายมาจากฟ้ากว้าง
เธอคือรุ้งอันพราวพร่างใต้ฟ้าใส
เธอคือดาวเจิดแจ่มจ้าสุดฟ้าไกล
เธอคือเมฆล่องลอยไปในฟ้าคราม
เธอคือทุกทุกอย่างทุกทุกสิ่ง
เธอคือฝันหรือความจริงยังคงถาม
ถึงอย่างไรเธอคือสีเติมฟ้าคราม
ให้งดงามดูเป็นฟ้าที่สมจริง

หากเปรียบเธอเป็นฝนโปรยจากท้องฟ้า
ฉันคงเป็นท้องทุ่งนาอันสดใส
น้ำโอบอุ้มชุ่มชื่นฉ่ำหัวใจ
แทรกซ่านใบให้เข้มแข็งเขียวขจี
หากเปรียบเธอไกลสุดไกลเป็นดวงดาว
ฉันคงเป็นฟากฟ้าพราวด้วยแสงสี
ดาวเสริมแต่งฟากฟ้ากว้างกลางราตรี
ให้ฟ้ามีความงดงามตระการตา
หากเปรียบเธอสวยสุดดุจดอกไม้
ฉันคงคล้ายเป็นผีเสื้อโบยบินหา
เฝ้าดอมดมชมดอกไม้ทุกเวลา
อยู่รอดมาเพราะเกสรเลี้ยงร่างกาย
หากเปรียบเธอนวลงามเหมือนดวงจันทร์
ก็คงเปรียบเทียบฉันตะวันฉาย
ยืนเคียงคู่อยู่เคียงข้างไม่วางวาย
จะรักเธอจริงใจตราบนิรันดร์

ความรักคือความหวานชื่นฉ่ำจิต
ความรักคือความคิดสื่อภาษา
ความรักคือดวงใจในดวงตา
ความรักคือศรัทธาจากฤทัย
แต่ความรักคือความขมระทมจิต
แต่ความรักคือยาพิษที่วางไว้
แต่ความรักคือความทุกข์เศร้าหมองใจ
แต่ความรักคือความไกลของแผ่นดิน
ดอกกุหลาบสีแดงบานสะพรั่ง
เหมือนฉันยังรักเธอเป็นถวิล
หัวใจฉันเรียกหาเธอเป็นอาจิณ
ทุกที่ถิ่นอยากมีเธออยู่เคียงกาย
ผ่านวันคืนล่วงเลยยังพร่ำเพ้อ
เสียงของเธอก้องในหูไม่รู้หาย
แววตาเธอสีดำเป็นประกาย
แม้ชีพวายจักรักเธอนิจนิรันดร์

เคยสงสัยว่าอะไรคือความรัก
อยากรู้จักอยากเข้าใจอยากไขว่หา
ได้แต่รอใครสักคนผ่านเข้ามา
ให้รู้ว่าความรักนั้นคืออะไร
แล้ววันนี้ความคลุมเคลือก็เลือนลาง
ทุกทุกอย่างได้คลี่คลายหายสงสัย
เพราะมีเธออยู่ค้างกลางหัวใจ
ให้ฉันได้รู้ว่ารักคือรักเธอ

เพียงแรกพบสบตาผวาจิต
กลับมาคิดถึงเธอนอนหลับฝัน
เสียงหัวใจเต้นโครมครามทุกคืนวัน
กายหนาวสั่นโดนไข้รักจับดวงใจ
อยากจะเจอเธอคนดีที่เคยพบ
อยากประสบพบอีกครั้งจะได้ไหม
เพราะอยากบอกเธอให้ดูรู้ความใน
เพราะหัวใจมันร่ำร้องเรียกหาเธอ

ลมหนาวพัดพริ้วผ่านไปในยามเช้า
น้ำค้างพราวจับต้นหญ้าใต้ฟ้าใส
เจ้านกน้อยบินเป็นคู่ดั่งรู้ใจ
บินผ่านไปสู่ตะวันอันงดงาม
ลมหนาวพัดผ่านหัวใจไปอีกครั้ง
ชีวิตยังคงเวียนวนบนคำถาม
ชีวิตยังคงไขว่คว้าพยายาม
ชีวิตยังคงขาดน้ำหล่อเลี้ยงใจ
เพราะชีวิตยังขาดเธอเติมทุกสิ่ง
เพราะความจริงยังขาดเธอผู้สดใส
เพราะชีวิตที่สมบูรณ์ขาดหายไป
เพราะขาดใครคนหนึ่งซึ่งคือเธอ

ฉันยืนอยู่ฉันยืนหยัดจนบัดนี้
ก็เพราะมีเธอเคียงข้างไม่ห่างเหิน
ทุกทุกก้าวทุกทุกย่างบนทางเดิน
เราเผชิญฝ่าผองภัยไปพร้อมกัน
เมื่อฉันล้มเธอปลอบใจให้ลุกขึ้น
เธอหยัดยืนอยู่เคียงข้างร่วมสร้างฝัน
เธอดุจน้ำหล่อเลี้ยงใจให้ชีวัน
ให้ตัวฉันมีกำลังสู้ต่อไป
แม้คืนวันจะผันผ่านจนนานเนิ่น
เธอยังเดินเคียงข้างฉันไม่หวั่นไหว
เธอยังอยู่เคียงคู่อย่างรู้ใจ
ขอมีเธอร่วมทางไปก็เพียงพอ

อยากให้เธอเข้มแข็งนะคนดี
ระหว่างเราคงมีวันพบกันได้
ระหว่างทางระหว่างคืนที่ห่างไกล
จะไม่ทำให้ใจของเราต้องห่างกัน
ผ่านวันผ่านคืนนานเท่าไร
ยิ่งห่างไกลยิ่งคิดถึงมากเท่านั้น
วันที่ห่างคืนที่ห่างยิ่งเพิ่มความผูกพัน
แล้ววันนั้นที่พบกันจะขอยืนยันคำเดิมว่ารักเธอ

มอบรักแทนความห่วงใย
มอบลมหายใจแทนความผูกพัน
มอบกายเดินร่วมฝัน
มอบใจนั้นไว้ให้เธอ

ไม่เป็นไรต่อให้ต้องไกลกันกว่านี้
ฉันก็รักเธออยู่ดีถึงแม้จะห่างไกลแค่ไหน
หากกาลเวลาจะช่วยพิสูจน์คุณค่าของหัวใจ
ฉันก็ยินดีให้ความไกลพิสูจน์ใจว่ารักเธอ

คนนี้คิดถึงคนโน้น
คนโน้นคิดถึงคนนี้มั้ย
คนนี้รักคนโน้นหมดใจ
คนโน้นรักคนนี้มั้ยบอกที

คำว่ารักที่เธอบอก
คำที่ออกมาจากใจ
คำที่ซึ่งมีความหมาย
คำที่ใครก็อยากฟัง
ดีใจที่ได้ยิน
ยินดีที่ได้ฟัง
และอยากบอกเธอดังดัง
จะรักเธอตลอดไป

เธอคือคนแรกที่ฉันรัก
และรักยิ่งนักมากกว่าใคร
เธอเป็นคนเดียวที่ฉันจริงใจ
และรู้ไว้ว่าเธอเป็นคนสุดท้ายของฉัน

วันผ่านวันล่วงเลยไป
ใจหนึ่งใจดวงนี้ยังคงมั่น
ไม่เคยเหลวไหลเปลี่ยนไปเหมือนคืนวัน
ใจดวงนี้ยังคงมั่นว่ารักเธอ
จะวันนี้หรือวันไหนไหน
หัวใจมีให้เธอเสมอ
แม้ต้องอยู่ห่างไกลไม่ได้เจอ
อยากให้เธอรับรู้ไว้ฉันรักเธอ

ฝากความคิดถึงข้ามฟ้าไป
ฝากความห่วงใยให้คนดี
ถึงอยู่ห่างไกลกันอย่างนี้
ความคิดถึงที่มีไม่จืดจาง

ดีใจที่ได้รัก
เป็นสุขนักยามอยู่ใกล้
คิดถึงเธอยามห่างไกล
เป็นสุขใจที่ได้อยู่ด้วยกัน

แม้ฟ้ากว้างไกลเกินเดินข้าม
แต่ฟ้าไม่อาจห้ามความรักได้
ฟ้ากว้างทำได้เพียงแยกทางไกล
แต่ฟ้าไม่เคยกั้นใจให้รักเธอ

วันเวลาที่มีมา
มีค่ามากสำหรับฉัน
จะมีค่าตลอดไปอยู่อย่างนั้น
ตราบชั่วนิรันดร์ฉันมีเธอ

ถ้าจะบ้าก็เพราะรัก
ถ้าจักบ๊องเพราะห่วงหา
ถ้าจะบื้อเพราะอยากเจอเธอทุกเวลา
อยากบอกเธอว่าบ้าบ๊องบื้อเพราะรักเธอ

อยากจะบอกก่อนนอนในคืนนี้
คือวิธีที่ทำให้หลับฝันหวาน
เพียงหลับตาแล้วคิดถึงฉันนานนาน
แล้วรับรองจะฝันหวานตลอดคืน

ตัวอักษรที่เธอเห็น
บ่งบอกความเป็นไปในตัวฉัน
แทนคำพูดความห่วงใยและผูกพัน
แทนคำหนึ่งคำนั้นฉันรักเธอ

ทำอะไรอยู่จ๊ะคนดี
คึดถึงคนคนนี้อยู่บ้างไหม
ก็รู้ว่าเราและเธอนั้นอยู่ไกล
แต่หัวใจก็ใก้ลกันใช้ไหมจ๊ะคนดี

คิดถึงคิดถึงเธอคนดี
ไม่รู้ว่าป่านนี้กำลังทำอะไร
จะคิดถึงฉันบ้างไหม
อยากได้ยินเสียงใสใสของเธอจัง

ท้องฟ้าช่างเงียบเหงา
ดวงดาวกระจ่างเต็มฟากฟ้า
ส่งหัวใจหาเธอคนไกลตา
ส่งความห่วงหาเต็มล้นใจ

ไม่ใช่แค่สบตา
แต่คือภาษาที่สื่อความหมาย
ที่บอกว่ารักเธอมากมาย
ทุกลมหายใจฉันมีเธอ

นั่งคิดถึงเธออยู่ตรงนี้
คิดไม่ออกซักทีว่าจะใช้คำไหน
เอาเป็นว่ารักนะรักเธอมากกว่าใคร
และห่วงใยเธอเสมอมา

บรรจงถ่ายทอดความคิดถึง
ด้วยคำซึ้งสั้นสั้นส่งไปหา
แม้ไม่ได้ส่งไปทุกเวลา
แต่ทุกคราความรู้สึกมาจากใจ

ได้ยินไหมเสียงลมแผ่วกระซิบหวาน
แว่วกังวาลในหัวใจเธอหรือไม่
เสียงกระซิบแผ่วแผ่วจากหัวใจ
เสียงใสใสกระซิบว่าคิดถึงเธอ
ได้ยินแล้วยังทำหน้าสงสัย
หรือข้องใจว่าฉันหลงเพ้อเจ้อ
ย้ำอีกครั้งก็ได้"คิดถึงเธอ"
คิดถึงเสมอมิใช่เพ้อหรือฝันไป

คิดถึงจริงคิดถึงจัง
คิดถึงมั่งคิดถึงไหม
คิดถึงมากคิดถึงมาย
คิดถึงใครคิดถึงเธอ

ไม่มีคำมากมายสักเพียงใด
มีแต่ใจของเราแค่เพียงหนึ่ง
เก็บให้ใครบางคนได้คำนึง
คงลึกซึ้งเกินกว่าคำอื่นใด

ความรักของฉันมีเต็มแผ่นดิสก์
ล้นออกมาทีละนิดให้เธอเซฟใว้
หน่วยความจำของฉันมีมากกว่าใคร
แต่ข้างในเซฟใว้เฉพาะเธอ

ความรักให้ความฝัน
ความผูกพันมากมายนักหนา
ฝากดวงดาวฟากฟ้าสายลมพัดพา
ให้โบยบินไปหาใจของเธอ
ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน
รู้ไหมล่ะหัวใจฉันคิดถึงเสมอ
อยากให้รู้ไว้ไม่มีใครแทนที่เธอ
ยังห่วงใยเสมอถึงเธอทุกลมหายใจ

คิดถึงอยู่ทุกลมหายใจ
เธอจะรู้ไหมว่าฉันคิดถึง
เธออยู่ไหนโปรดรู้ไว้ใจคนึง
เพ้อรำพึงถึงแต่เธอทุกเวลา
ไม่ว่าจะยามหลับหรือยามตื่น
ฝันเห็นเธอทุกทุกคืนแสนห่วงหา
อยากได้เห็นหน้าเธอเมื่อลืมตา
เธอจะรู้ไหมว่าฉันยังคอย

เธอคือคนคนเดียวที่ฉันคิด
ไม่ได้รักเธอเท่าชีวิตแต่เธอคือชีวิตของฉัน
ตราบใดฟ้ายังมีดาวกลางวันยังพราวด้วยแสงตะวัน
จะรักและผูกพันมีกันและกันตลอดไป

เธอคือความรัก
เป็นสุขนักเมื่อได้ใกล้
รู้สึกอบอุ่นอยู่ข้างใน
รู้ตัวบ้างไหมคนดี
เธอคือหัวใจ
คือความหมายมากมายล้นปลี่
เป็นมากกว่ารักร้อยเท่าทวี
แค่นี้อาจจะยังน้อยไป
เธอคือชีวิต
คือความคิดความฝันอันยิ่งใหญ่
เธอคือความรักคือหัวใจ
คืออะไรทั้งหมดที่ฉันอยากมี

ที่สุดปลายฟ้า
อยากรู้ว่าอยู่ตรงไหน
ก็ฟ้ากว้างห่างออกไป
ไกลสุดไกลลิบตา
เหมือนดั่งตัวเธอ
ที่ใจฉันเพ้อห่วงหา
คิดถึงคิดถึงทุกครา
ฟากฟ้าไม่อาจกั้นใจ

หมื่นแสนล้านคำที่เรียงร้อย
หมื่นคำล้านถ้อยที่สรรหา
คำทุกคำที่พรรณา
ยังดูน้อยกว่าฉันรักเธอ

หนึ่งความฝันของฉันนั้มีให้
หนึ่งดวงใจของฉันนั้นห่วงหา
หนึ่งความรักให้เธอเสมอมา
หนึ่งเวลาทุกนาทีมีให้เธอ

คิดถึงนะคิดถึงมาก
อยากฝากหัวใจไปหา
ฝากไว้กับกาลเวลา
บอกเล่าความรู้สึกที่ว่าคิดถึงจริงจริง

รอฉันรอได้เสมอ
รอฉันจะรอเธออยู่ตรงนี้
รออยู่กับความรู้สึกดีดี
รอให้เรากลับมามีกันและกัน
มาวันนี้ฉันมาหา
มาเพื่อทวงสัญญาที่เคยให้ไว้กับฉัน
มาเพื่อเติมภาพดีดีของวานวัน
มาเพื่อเติมฝันให้หัวใจ
นานมันอาจจะนานมาก
นานแล้วที่ฝากความหวังไว้
นานแล้วที่มีแต่เธอผู้ห่างไกล
นานแล้วถึงจะนานอย่างไรยังรักเธอ

อยากจะโทรไปหาเธอ
อยากจะเจอแต่ก็ทำไม่ได้
เพราะหนทางระหว่างเรานั้นแสนไกล
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอ
อยากให้รู้ว่าฉันคิดถึง
เป็นความจริงจากใจเลยนะเธอ
รู้ว่ายังไงคงยังไม่ได้เจอ
แค่ได้ยินเสียงเธอก็ยังดี

ความรักไม่ต้องการแค่วันเดียว
ความรักไม่ต้องเกี่ยวกับวันไหน
ความรักไม่ต้องมีเวลาใด
ความรักไม่ต้องใช้ให้ใครชี้
ความรักไม่ต้องมีข้อวิจารณ์
ความรักไม่ต้องการการกดขี่
ความรักไม่ต้องให้ใครตราตี
ความรักไม่ต้องมีเส้นพรมแดน
ความรักไม่ต้องรอข้อพิสูจน์
ความรักไม่ต้องพูดตามแบบแผน
ความรักไม่ต้องการการตอบแทน
ความรักไม่ต้องแค่นหัวใจคน
ความรักไม่ต้องการการเป็นต่อ
ความรักไม่ต้องรอขอเหตุผล
ความรักไม่ต้องย้ำความมีจน
ความรักไม่ต้องทนที่จะรัก

รักเธอเสมอ
รักเธอตลอดไป
เพราะว่าในใจ
ไม่มีใครมีแต่เธอ

มองฟ้าแล้วฉันคิดถึง
ใครคนหนึ่งที่เคยรู้จัก
ใครบางคนที่ฉันรัก
อยากรู้นักเธออยู่แห่งใด

ถ้าบอกว่าคิดถึงจะเชื่อหรือไม่
ถ้าบอกว่าห่วงใยจะเชื่อหรือเปล่า
อาจมีหายบ้างเป็นครั้งคราว
จะเชื่อหรือเปล่าว่าคิดถึงทุกเช้าเย็น

คิดถึงเธอจังคนดี
ฉันอยู่ตรงนี้นั่งนับดาว
กับค่ำคืนอันเหน็บหนาว
กับความเงียบเหงาในใจ
คิดถึงเธอเสมอ
ไม่รู้เธอคิดถึงกันบ้างไหม
ฉันส่งความคิดถึงจากใจ
ฝากดาวไปให้เธอทุกคืน

พระอาทิตย์ไม่ลืมวัน
พระจันทร์ไม่ลืมคืน
ทะเลไม่ลืมคลื่น
แล้วฉันหรือจะลืมเธอ

กลอนนี้ข้ามฟ้ามาแสนไกล
จากหัวใจใครบางคน
มามอบให้ด้วยรักล้น
รักเธอจนหมดหัวใจ
คนคนนี้นั้นรักเธอ
อยากจะเจออยากอยู่ใกล้
เพื่อกระซิบบอกเธอว่ารักว่าห่วงใย
แม้จะไกลก็ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลง

ฟ้าโปรยฝนพาคิดถึง
นึกคนึงพาเพ้อฝัน
วาดและฝันเธอกับฉัน
สองเรานั้นมารักกัน

ว่าจะบอกอยู่หลายครั้ง
ว่าจะเล่าให้ฟังตั้งหลายหน
เกี่ยวกับในใจที่วุ่นวน
เก็บความรู้สึกมากล้นไว้ให้เธอ
ยอมรับเลยว่าอายไม่ค่อยกล้า
พอปากอ้าใจก็ยั้งไว้เสมอ
งั้นขอบอกตอนนี้เลยนะเธอ
ว่ารักรักเธอรักเธอจริงจริง

ฝากท้องฟ้าไปบอกว่าฉันเหงา
ฝากดวงดาวไปบอกว่าฉันคิดถึง
อยากให้รู้ว่าคนคนหนึ่ง
เป็นที่พึ่งในยามที่เธอต้องการ

นานมาแล้วที่หัวใจไร้เจ้าของ
ไร้ทำนองลำนำรักพักความเหงา
ชีวิตจึงมีวิถีที่ซบเซา
ซึมซึมเศร้ากับน้ำตามาช้านาน
จวบจนพบทีท่าที่น่ารัก
จึงประจักษ์ถึงบทเพลงบรรเลงหวาน
เพลงแห่งรักแว่วมาให้ใจพบพาน
ซึ้งซาบซ่านคำรักนั้นเป็นฉันใด
ด้วยความดื้อความซนใครคนนั้น
ให้ใจฉันสุขล้นจนหวั่นไหว
สายตาซนปนแววอายสร้างสายใจ
ผูกเป็นใยแห่งสัมพันธ์มั่นภักดี
เธอเพิ่มค่าเพิ่มศักดิ์ศรีให้ชีวิต
เป็นอมฤตพรมพร่างกลางใจนี่
เป็นที่รักเกินเผยเอ่ยวจี
เธอเป็นที่ห่วงหวงดวงชีวัน
ยังจำได้เธอยิ้มให้ในวันก่อน
เก็บไปนอนซ่อนซึ้งถึงแอบฝัน
หากเด็กซนยอมรับรักในสักวัน
ก็เมื่อนั้นใจดวงนี้มีผู้ครอง

ข้อความแรกแทนความห่วงหา
ข้อความต่อมาแทนความห่วงใย
ข้อความนี้จากฉันคนไกล
ข้อความต่อไปบอกว่าคิดถึงเธอ

เคยรักเคยห่วงใย
ยังไงก็อย่างนั้น
เคยจริงใจให้ต่อกัน
สิ่งเหล่านั้นยังเหมือนเดิม

คิดถึงจึงอำพันเป็นอักษร
เป็นบทกลอนให้เธอได้รับรู้
ว่ามีใครคนหนึ่งคอยเฝ้าดู
คิดถึงอยู่ทุกวันมิเสื่อมคลาย

ได้ยินเสียงใครกระซิบข้างหู
บอกให้รู้ว่าคิดถึงกันเสมอ
ยามหลับตายังเฝ้าฝันถึงเธอ
นอนละเมอออกมาว่ารักเธอ

อาจเป็นคำพูดธรรมดา
แต่เชื่อเถอะว่าออกมาจากใจ
ส่งไปให้เธอที่ห่างไกล
ว่าคิดถึงเธอมากมายนะคนดี

มีค๊อกเทลอยู่แก้วหนึ่ง
ผสมด้วยความคิดถึงที่มีให้
เขย่าให้เข้ากันด้วยความห่วงใย
เหยาะด้วยความรักจากใจส่งให้เธอ

หากเธอมองฉันเป็นเพียงpassway
ฉัน ok ยอมให้เธอเหยียบย่ำ
ให้เอาเหล็กแหลมทิ่มแทงและตะปูตำ
แม้ใจจะระกำก็ยอมทนเพราะรักเธอ

ชอบรอยยิ้มที่น่ารัก
ชอบเสียงทายทักที่สดใส
ชอบความอ่อนโยนในหัวใจ
ชอบนิสัยจริงใจของเธอ
ชอบที่เธอเปิดเผยและเรียบง่าย
ชอบการแต่งกายที่ไม่ฟุ้งเฟ้อ
ชอบดวงตาจริงจังของเธอ
ชอบมากยังงี้สิเออจึงเผลอใจ

หน้า  l  1 l  2 l  3  l  4 l  5 l  6 l