หน้า  l  1 l  2 l  3 l  4 l  5  l  6 l

ฝากรักฝากเอาไว้ที่ตรงนี้
ฝากเอาสิ่งดีดีที่มอบให้
ฝากเอาไว้ให้อยู่ใกล้ใกล้ใจ
ฝากเอาไว้ให้อยู่ใกล้ใกล้เธอ

ห่างไกลอย่างนี้
เธอคนดีจะคิดถึงกันบ้างไหม
รู้ไหมมีคนคอยห่วงใย
เป็นกำลังใจให้เธออยู่เรื่อยมา

ใจจริงก็รักมาก
แต่ไม่อยากให้เธอรู้
จึงคอยแอบดูเธออยู่
คอยค้ำชูให้กำลังใจ
เธอเองก็อาจรู้
ว่าฉันคอยเฝ้าห่วงใย
หวังให้เธอสุขฤทัย
สมดั่งใจที่คิดไว้

คิดถึงเธอทุกนาที
อยากให้เธอคนนี้อยู่เคียงข้าง
เพื่อที่ใจจะไม่อ้างว้าง
หากคนเคียงข้างนั้นคือเธอ

มีเงินอยู่ 5บาท
จะไปตลาดซื้อขนม
แต่ต้องไปซื้อยาดม
เพราะเป็นลมคิดถึงเธอ

ถ้าความคิดถึงนับได้
จะใส่โหลและผูกโบว์หรูดูสดใส
หากความรักนับได้
ใส่ไว้ที่ใจและเก็บไว้ให้สำหรับเธอ

แม้ว่าเวลาผันผ่านนานเพียงใด
แต่หัวใจมีเธอเสมอ
ตัวห่างไกลแต่ใจยังใกล้เธอ
คิดถึงเสมอเวลาเราห่างกัน

คิดถึงเธอเสมอเธอรู้ไหม
อยากบอกให้เธอเข้าใจว่าใครคิดถึง
ถึงแม้ไกลแต่ใจยังคำนึง
ยังคิดถึงแต่เธอไม่เสื่อมคลาย

ถึงจะเป็นเพียงแค่ความคิดถึง
ได้ฟังก็ซาบซึ้งหายอ่อนล้า
ขอเพียงเธอให้ก็ไม่มีสิ่งใดจะดีกว่า
เพราะคุณค่าอยู่ตรงหัวใจ

ฝากความคิดถึงไปไกลสุดขอบฟ้า
ฝากกาลเวลานำพาเรามาพบกัน
ฝากดวงดาวพาเราไปเคียงฝัน
ฝากรักมั่นฝากไว้ในใจเธอ

ร.เรือแล่นไปบนสายน้ำ
ไม้หันอากาศจำบินบนเวหา
ก.ไก่ค่อยค่อยเดินตามหลังมา
แล้วอ่านว่ารักซึ่งคำนี้ฉันให้เธอ

อยากรักเธอเท่าฟ้า
แต่ก็ไม่รู้ว่าฟ้ากว้างแค่ไหน
เอาเป็นว่ารักเธอหมดหัวใจ
และไม่เคยรักใครเท่าเธอ

เป็นดอกไม้ในใจใครฉันไม่ว่า
เป็นดอกฟ้าในใครฉันไม่หวั่น
เป็นไม้งามในใจใครไม่สำคัญ
เป็นดอกรักในใจฉันเท่านั้นพอ

ฟ.แฟนนั้นหายาก
ต้องลำบากคอยเอาใจ
รับส่งถ้าอยู่ไกล
รักกว่าใครจึงต้องหมั่น
ทะเลาะก็เสียใจ
งอนเมื่อไหร่ทุกข์เมื่อนั้น
ต้องให้ความสำคัญ
เพื่อป้องกันรักหมดไป

ยังรักเธอเสมอไม่ลดค่า
และตราบถึงวันหน้าไม่เปลี่ยนผัน
ขอเพียงเธอเสมอเดิมเช่นเดียวกัน
สักร้อยฟ้ามากั้นไม่ไกลเกิน

เพราะรู้ว่ามีเธออยู่ใกล้
ถึงได้อบอุ่นใจอย่างนี้
จะทำสิ่งใดกันแต่ละที
ก็รู้ว่ายังมีคนห่วงใย
ฉันจึงก้าวไปอย่างมั่นคง
ไม่พลัดไม่หลงไปทางไหน
มีแรงพลังกำลังใจ
จากคนคอยห่วงใยมอบให้มา

เฝ้าง้องอนน้องที่น่ารัก
อยากรู้จักซักหน่อยจะได้ไหม
อยากจะรู้ว่าน้องเจ้านั้นเป็นใคร
เพราะหัวใจร้องเรียกเพรียกหานาง

ถ้าคุณผ่านมาให้เห็นก็อุ่นใจ
ฉันไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้
ขอแค่สายตาอาทรที่คุณมี
ฉันก็เก็บไปฝันดีได้ทุกคืน

เธอเป็นผักบุ้งฉันอยากเป็นเต่า
เธอเป็นไดโนเสาร์ฉันอยากเป็นมนุษย์หิน
เธอเป็นกีตาร์ฉันขอเป็นไวโอลิน
เธอเป็นอะลาดินฉันขอเป็นตะเกียงเคียงคู่เธอ

เรามีเรามีเธอมีฉันอยู่
เรามีเรามีอยู่มีเธอฉัน
เรามีเรามีเราเรามีกัน
เรามีเรามีฉันฉันมีเธอ
เรามีเราเคยมีมีเธอฉัน
เรามีเรามีฉันเธอเสมอ
เรามีเรามีฉันไม่มีเธอ
เรามีเรามีเธอยังคงมีคิดถึงเสมอ

ยามใดที่พบที่เจอเธอ
ฉันเก็บไปละเมอหลับฝัน
ยามใดที่ไม่ได้เจอกัน
ก็ยังฝันถึงเธออยู่ดี

แค่กลอนบทสั้นสั้น
ไม่สำคัญไม่หวานชึ้ง
มอบให้ใครคนหนึ่ง
เพราะคิดถึงและห่วงใย
ขอเพียงให้เธอรู้
ฉันเฝ้าดูอยู่ใกล้ใกล้
และยังคงมีกำลังใจ
มอบมาให้ในบทกลอน

หนึ่งใจที่มีให้ในความคิด
จากหนึ่งจิตที่คิดถึงคนึงหา
กับหนึ่งความห่วงใยถึงแก้วตา
หนึ่งเสน่หามีเธอเพียงหนึ่งเดียว

มีแรงใจเต็มกระสอบส่งไปให้
แถมห่วงใยเต็มกระบุงมุ่งไปหา
ตามด้วยรักและคิดถึงเต็มตะกร้า
ให้รู้ว่าเพื่อนคนนี้เป็นห่วงเธอ

หัวใจดวงนี้ไม่มีอะไร
นอกจากความห่วงใยให้ใครบางคน
หัวใจดวงนี้บางทีก็สับสน
แต่ไม่เคยทิ้งใครบางคนให้ร่วงหล่นจากหัวใจ

ทานข้าวหรือยังคนดี
เป็นห่วงขนาดนี้รู้บ้างไหม
อย่าลืมทานยาถ้าเป็นไข้ไม่สบาย
ห่มผ้าหนาหนาไว้ร่างกายจะได้หายดี
ระยะทางมันไกลเกินไป
เลยทำให้ดูแลได้ไม่เต็มที่
เพียงแค่ไต่ถามถึงความเป็นไปที่มี
แค่รู้ว่าเธอยังสบายดีก็อุ่นใจ

ในตำนานเล่าว่าพระเป็นเจ้า
ทรงเห็นชายหนึ่งเหงาเปล่าเปลี่ยวยิ่ง
จึงทรงเสกหญิงสาวให้พราวพริ้ง
จากหนึ่งสิ่งคือซี่โครงของชายนั้น
ท่านไม่ทรงเสกจากหัวของผู้ชาย
เพราะทรงหมายไม่ให้หญิงหยิ่งเยาะหยัน
คอยข่มขู่ชายที่อยู่เป็นคู่กัน
หรือโรมรันร้าวรานพาลใจจริง
ท่านไม่ทรงเสกจากเท้าของผู้ชาย
เพราะทรงหมายมิให้ชายเหยียบย่ำหญิง
ท่านทรงเสกจากด้านข้างให้แอบอิง
ยกย่องหญิงเท่าเทียมคู่อยู่กับชาย
โครงของชายที่ทรงใช้อยู่ใต้แขน
ได้แนบแน่นปกป้องภัยทั้งหลาย
นอกจากนั้นโครง ซี่งสร้างอยู่ข้างใจ
เพื่อจักได้รักหญิงนั้นนิรันดร์กาล

ใครบอกคิดถึงเธอ
แค่อยากเจออยากเห็นหน้า
ใครบอกว่าอยากมา
บังเอิญน่าไม่ตั้งใจ
ใครบอกว่าฉันหวง
แค่อย่าควงกับใครไหน
ใครบอกว่าห่วงใย
แค่กลัวภัยจะใกล้เธอ
ใครบอกว่าฉันหลง
แค่ซื่อตรงมั่นคงเสมอ
ใครบอกว่าละเมอ
แค่แอบเพ้อเพราะเผลอไป
ใครบอกว่าหมายปอง
แค่แอบจองผิดตรงไหน
รักเธอก็ไม่ใช่
แต่ทั้งใจให้หมดเลย

รักแทนคำพูดทุกสิ่ง
รักคือความจริงที่หวังได้
รักแทนความผูกพันธ์และห่วงใย
รักแทนกายใจฉันและเธอ

เคยรู้บ้างไหม
ว่ามีใครคอยห่วงเธอเสมอ
จะเหงาใจหากวันใดไม่พบเธอ
อยากจะเจอกับเธอทุกคืนวัน
แม้ เวลาผันผ่านสักเพียงไหน
แต่หัวใจดวงนี้ไม่แปรผัน
ยังคงอยู่กับเธอคู่ใจกัน
ชื่นชีวันขวัญชีวีที่ใฝ่ปอง

แม้เธอจะอยู่ไกลเพียงใด
โปรดรู้เอาไว้ว่าใจของฉัน
จะมีเธอเสมออยู่ทุกคืนวัน
ค่ำคืนหลับฝันเพียงเธอที่มี
แม้นนานแสนนานไม่ได้พบเจอ
มั่นคงเสมอรอเธอตรงนี้
จะยังคงรักและยังภักดี
ห้องหัวใจทั้งสี่จะมีเพียงเธอ

ฝากความรู้สึกดีดีส่งไปให้
ฝากความห่วงใยส่งไปถึง
ฝากความจริงใจอันซาบซึ้ง
ฝากบอกว่าใจดวงหนึ่งคิดถึงเธอ

ห่างกันเพียงนิดก็คิดถึง
จากกันเพียงวันหนึ่งก็ซึมเศร้า
จะหักห้ามอย่างไรไม่บรรเทา
เอ๊ะนี่เรารักเขาหรือเปล่านา

ในวันที่เธอเหงาใจ
โปรดจงรู้ไว้ว่ายังมีฉัน
ที่คอยห่วงใยเธอทุกวัน
เป็นกำลังใจให้เธอนั้นเสมอมา

เพราะรักจึงมอบ
เพราะชอบจึงให้
เพราะรักจากใจ
มอบให้แต่เธอ

ตระกร้าหวายสีขาวบรรจุดาวแห่งความฝัน
สองเรามาช่วยกันสานดาวนั้นคู่จันทรา
เกี่ยวก้อยมาร้อยดาวให้เต็มราวบนท้องฟ้า
เรียงรายในสายตาเป็นคำว่าคิดถึงเธอ

เก็บความรักสานต่อสายใย
เก็บความห่วงใยคล้องต่อความฝัน
เก็บความรักความผูกพัน
ส่งจากฉันไปถึงเธอ

ที่ไม่ยิ้มใช่ว่าจะไม่รัก
ที่ไม่ทักใช่ว่าจะห่างเหิน
ที่ไม่มองใช่ว่าจะหมางเมิน
ก็มันเขินขึ้นบ้างบางเวลา

ไม่โทรหนึ่งวันก็หวั่นไหว
หากบินได้คงจะรีบบินไปหา
เพราะคิดถึงเธอตลอดเวลา
ไม่รู้ว่าเป็นอย่างนี้เพราะอะไร
เธอเองก็เป็นอย่างฉันใช่หรือเปล่า
ใจของเราตรงกันอยู่ใช่ไหม
คงไม่ต้องถามนะว่าเพราะอะไร
ความผูกพันในหัวใจไปบอกแทน

เหงาจังเลยเธอคนดี
ไม่รู้ว่าป่านนี้อยู่ที่ไหน
เธอจะรู้บ้างหรือเปล่าว่ามีใคร
เฝ้าคอยห่วงใยเธอสุขดี
อยากจะบอกให้รับรู้
ถึงความรู้สึกว่าในส่วนลึกของใจนี้
ยังต้องการเธออยู่ทุกวินาที
ขอเพียงเธอกลับมาอยู่ตรงนี้ตรงที่เดิม

มีความสุขมากเหลือเมื่อชิดใกล้
ทั้งหัวใจร้องเรียกเพรียกหา
อยากพบหน้าเธอตลอดทุกเวลา
อยากบอกว่ารักเธอหมดหัวใจ

คืนวันที่แสนดี
ยังคงมีอยู่ตรงนี้
จะเก็บไว้ให้ดี
รอคนดีมาชื่นชม

อยากมีใครสักคนคอยห่วงใย
เพราะเวลาต่อนี้ไปคงมีความหมาย
ถ้าได้มีเธออยู่เคียงข้างกาย
จะไม่ยอมให้ใครแทนที่เธอ

อยากให้รู้ว่ามีคนห่วงใย
อยากเป็นใครที่เธอคอยห่วงหา
อยากอยู่ในฝันยามเธอหลับตา
อยากมีค่าอยู่ในใจเธอ

เธอบอกว่าเป็นแค่เพื่อน
ฉันก็เตือนตัวเองไม่ให้เผลอ
แต่ทำไมทุกครั้งที่ได้เจอ
ฉันมองเธอจนสุดสายตา

อยากเห็นเธออีกครั้งในชีวิต
อยากเห็นเธออีกนิดในความฝัน
อยากเห็นเธอชิดใกล้ ซึ้งใจกัน
อยากเห็นเธอกับฉันวันวิวาห์

เธอฝากฝังว่ารักกัน
ส่วนตัวฉันก็ดีใจ
แต่ขอเธออย่าหนึ่งได้ไหม
ช่วยมาให้ฉันเห็นหน้าสักที

กำลังใจของเธอช่างมีค่า
ที่ช่วยให้เวลาของฉันไม่สูญเปล่า
ก็อยากให้รักในใจของสองเรา
อยู่อย่างเก่าแบบนี้ตลอดไป

ขออิงแอบไอดาวพราวเต็มฟ้า
ขอไออุ่นจากนภาน่าฝันใฝ่
ขอไอรักจากเธอผู้ห่างไกล
ขออุ่นไอไออุ่นยามหนุนนอน

อยากบอกเธอหลายครั้งว่าฉันรัก
อยากรู้นักเธอรักฉันหรือไม่
อยากบอกเธอตรงนี้ด้วยหัวใจ
ว่าฉันรักเธอด้วยใจจริง

ความรู้สึกที่มีต่อเธอนั้น
อยากให้รู้ว่ามันมีความหมาย
มิใช่เพียงความรู้สึกแค่ปลาย
หากแต่เป็นทั้งหัวใจมอบให้เธอ

อยากจะมีถ้อยคำหวาน
เป็นนิยามของความคิดถึง
ไปบอกใครคนไกลหนึ่ง
ว่าคิดถึงและห่วงใย
อยากบอกให้รู้ว่าเหงา
และปวดร้าวมากแค่ไหน
เมื่อหัวใจอยู่แสนไกล
สิ่งที่ได้คือเฝ้ารอ

สุดเอ๋ยสุดที่รัก
สุดจะหักห้ามใจไม่ให้หลง
สุดจะฝืนคืนรักจากเธอลง
สุดจะคงทนได้ไม่รักเธอ
ที่พี่รักเริงใจไท้ทานส่ง
ที่พี่หลงพวงใจใช่พร่ำเพ้อ
ที่พี่รักคนึงมั่นฝันถีงเธอ
ที่พี่เพ้อละเมอฝันเพราะมั่นใจ
รักครั้งนี้ไม่อยากจะเอ่ยอ้าง
รักรักนั้นรักแล้วแปลกไฉน
รักเข้าแล้วถึงได้รู้ว่าสุขใจ
รับรักไว้ครั้งนี้อย่าลืมเลือน

อยากใกล้ชิดกับเธอมากกว่านี้
อยากเคียงข้างคนดีไม่ห่างหาย
อยากครองรักกับเธอจนวันตาย
แต่มิวายเป็นแค่ฝันอันเลื่อนลอย

ไม่รู้ทำไมต้องเชื่อฟังเธอ
บางครั้งก้อเพ้อเผลอยิ้มให้
สายตาเจ้ากรรมกลับแสดงความห่วงใย
ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องห่วงเธอ
บอกอะไรก้อทำเชื่อฟังหมด
ไม่เคยปดบอกความจริงเธอเสมอ
ตอนเธอเจ็บก้อร้องไห้แทนที่เธอ
นอนละเมอยังมีภาพเธอทุกที
ตอนเธอคุยกับคนอื่นรู้สึกเจ็บ
แต่ก้อเก็บความรู้สึกไว้อย่างนี้
เป็นอะไรช่วยบอกกับฉันที
เพราะตอนนี้ไม่เข้าใจตัวเองเลย
หวังว่ามันคงจะไม่ใช่ความรัก
กลัวอกหักกลัวเราไม่เหมือนเคย
อยากเป็นเพื่อนเป็นอย่างนี้อย่าเปลี่ยนเลย
เพราะฉันเคยเจ็บมามากเกินพอ
แต่ถ้าหากจะเป็นได้แค่เพื่อน
มันไม่เหมือนที่หัวใจมันร้องขอ
เป็นอย่างนี้ยิ่งกว่าเจ็บมากเกินพอ
ทำได้แค่รอหัวใจมันพาไป

ให้รักทำทางสร้างความฝัน
ร่วมฝ่าฟันนำไปที่ใจหมาย
แม้กำแพงที่แข็งยังทลาย
เพราะว่าพ่ายให้กับความจริงใจ

เพราะความรักเปรียบดังแสงสว่าง
ส่องนำทางเลี้ยวลดให้สดใส
เปรียบตะวันสว่างกลางหทัย
รับรู้ได้ด้วยจิตที่ชิดกัน

ร่วมก้าวไปในหนทางไม่ร้างรัก
ร่วมฟูมฟักถักทอไม่ท้อฝัน
มีปัญหาแค่ไหนใจฝ่าฟัน
เพื่อสักวันเราจะเห็นฝันเป็นจริง

ตามรายงานวิชาหลักการรัก
แรกรู้จักบทนิยามความคิดถึง
จึงได้ตั้งหัวข้อย่อหน้าหนึ่ง
คิดคํานึงลําดับฝันตามขั้นตอน
เอกสารอิงอ้างไม่วางขาย
ต้องขวนขวายเรียนรู้ครูไม่สอน
หลักสูตรไม่เร่งรัดหรือตัดตอน
จบแน่นอนหากใจเย็นเป็นสําคัญ
เขียนขึ้นต้นคํานําคําว่า รัก
เพื่อเป็นหลักโครงสร้างร่างความฝัน
ลําดับวันเดือนปีที่ผูกพัน
ใส่หน้าสารบาญเสร็จขั้นงาน
แล้วปิดท้ายลายลักษณ์ในอักษร
ทุกขั้นตอนสอนไว้ในเอกสาร
แล้วนําไปพิสูจน์รักตามหลักการ
ให้ชํานาญเมื่อพบรักใครสักคน

ความคิดถึงไม่มีขีดจำกัด
ชั่งตวงวัดน้ำหนักมากเท่าไหร่
ผลที่ได้อาจไม่ตรงกับตั้งใจ
คงคลาดเคลื่อนไปจากความจริง
วิธีประเมินผลที่รวบรวม
แค่อย่าทำกำกวมมัวเฉยนิ่ง
คิดถึงใครบอกเขาด้วยใจจริง
ไม่มีใครติงเรื่องปริมาณ

ร้อยถ้อยคำที่บรรเลงออกเป็นเสียง
ร้อยสำเนียงที่บรรจงให้สดใส
ร้อยอักษรที่ยังคงแต่งแต้มไป
ร้อยดวงใจฉันและเธอเข้าด้วยกัน
พันถ้อยคำที่บ่งบอกออกเป็นเสียง
พันสำเนียงไพเราะจากใจฉัน
พันอักษรที่แต่งแต้มไปให้กัน
พันใจฉันเข้าไว้กับใจเธอ
หมื่นถ้อยคำที่ยังคงบอกเป็นเสียง
หมื่นสำเนียงที่มีให้อยู่เสมอ
หมื่นอักษรที่ยังคงล้อมรอบเธอ
หมื่นครั้งเผลอรักเธอจนหมดใจ
แสนร้อยคำที่ยังคงอยู่ในหัว
แสนพันตัวกว่าก่อนครั้งไหนไหน
แสนหมื่นเท่ารักเธอสุดหัวใจ
แสนล้านคำกล่อมให้เธอหลับฝันดี

ยังคงอยู่ตรงนี้ตรงที่เดิม
ยังไม่คิดจะเริ่มเดินไปไหน
ยังจะอยู่ตรงนี้ไม่เปลี่ยนไป
ยังคงไม่ห่างไกลจากใจเธอ
รอตรงนี้ที่นี่ที่ตรงนี้
รอคนดีเฝ้ารออยู่เสมอ
รอความหวังรอเล่ารอเพื่อเจอ
รอคอยเธอคนเดียวเสมอมา
เธอคนที่ฉันยังคงรักมั่น
เธอคนนั้นที่ฉันชะเง้อหา
เธอคนเดิมที่ฉันรักตลอดมา
เธอคนที่ฉันบอกว่าฉันรักเธอ

ท่ามกลางพายุลมหนาว
บางครั้งแค่มองดาวก็อบอุ่น
ไม่ใช่เพราะมีดวงไฟมาเพิ่มพูน
แค่เห็นดาวเป็นภาพคุณเท่านั้นเอง

ร่ายอักษรกลอนหวานจากลานฝัน
สื่อถึงกันเพื่อนทั้งหมดเป็นบทใหม่
ค่อยเรียงร้อยสร้อยภาษาต่างมาลัย
จากแก่นใจส่งถึงกันในวันนี้
โยงสายใยไมตรีที่พิสุทธิ์
คล้องให้ดุจสายสวรรค์อันสดสี
เป็นพันธะต่อกันมั่นฤดี
เหล่ากวีจงร่วมใจในวงศ์วรรณ
ช่วยพากเพียรเขียนกลอนอันอ่อนช้อย
ถักทอร้อยอักษราภาษาสวรรค์
จากอารมณ์นานามาประชัน
บำเรอบรรพ์กวีที่มีมา
เหมือนหยาดฝนหล่นร่วงจากห้วงหาว
แต้มแพรวดาวก่องเก็จเพชรเวหา
ชโลมด้วยมธุรสบทพจนา
แก่บรรดาปวงชนคนรักกลอน

ไม่ผิดหรอกคนดีที่จะรัก
ไม่เคยพักหัวใจไว้ที่ไหน
ไม่เคยบอกว่าไม่รักไม่ห่วงใย
ไม่เคยคิดรักใครได้เท่าเธอ
เคยบอกกล่าวเล่าความและถามถึง
เคยหวานซึ้งให้เธออยู่เสมอ
เคยบอกความมอบรักไปให้เธอ
เคยละเมอรักเธอทุกคืนวัน
ไม่คิดที่จะหนีจะห่างหาย
ไม่เปลี่ยนกายชีวาไม่แปรผัน
ไม่ลืมเธอจากนี้จนนิรันดร์
ไม่แค่นั้นเพราะหมั้นรักในสองเรา
คิดถึงเธอคนนั้นที่ฝันหา
คิดถึงตาคู่นั้นในวันเหงา
คิดถึงเธอจนเหมือนว่าจะเมา
คิดถึงเธอที่ทำเราใจละลาย
ถึงท้องฟ้าจะมีกี่ล้านสี
ถึงนทีจะมีกี่ล้านสาย
ถึงคำว่ารักจะมีอยู่มากมาย
ถึงอย่างนั้นก็ไม่คลายจากรักเธอ

แม้ดวงใจดวงเล็กเล็กเพียงเท่านี้
ไม่เคยเลยที่หลีกหนีความรักได้
จริงดั่งคำเคยได้ยินทั่วทั่วไป
จังหวะการเต้นของใจเปลี่ยนทันที
อย่าบอกนะว่าจะรักถึงชาติหน้า
หวังเพียงเธอให้ใจมาในตอนนี้
ได้ไหมจ๊ะตอบให้ฉันมั่นใจที
ดวงใจที่มีดวงเดียวนี้จะมอบให้เธอ

หนึ่งคนก็มีเพียงหนึ่งชีวิต
หนึ่งใจดวงนิดนิดก็มีเพียงเธอเท่านั้น
หนึ่งหัวใจที่มีแต่เธอเป็นคนสำคัญ
หนึ่งใจดวงนั้นขอให้เธอคอยแลดู
หนึ่งคนก็มีเพียงหนึ่งลมหายใจ
หนึ่งความห่วงใยยังมีให้เธออยู่
หนึ่งชีวิตที่ตามทางไร้กุหลาบปู
หนึ่งคนนี้จะให้ดูใจที่มี
หนึ่งคนก็มีเพียงแค่หนึ่งใจ
หนึ่งความรักที่ให้มีเพียงเธอคนนี้
หนึ่งสัญญาให้กับหนึ่งเธอคนดี
หนึ่งใจดวงนี้ยังมีให้แก่กัน
หนึ่งคนอาจมีหลายล้านความคิด
หนึ่งชีวิตอาจมีล้านความฝัน
หนึ่งคนอาจมีล้านความสัมพันธ์
แต่หนึ่งเธอนั้นสำคัญกว่าล้านคน

คิดและคิดคิดถึงเธอจนเพ้อฝัน
มั่นและมั่นมั่นคงมิหลงใหล
รักและรักรักเธอหมดหัวใจ
ห่วงและห่วงห่วงใยเมื่อไกลกัน
หัวใจฉันผูกพันธ์จนมั่นรัก
แน่ใจนักรักเธอใช่เพ้อฝัน
ถึงอยู่ไกลแค่ไหนไม่สำคัญ
จะยืนยันรักเธอตลอดไป
ฉันจะรักเธอหมดหัวใจ
ซึ่งจะไม่มีใครให้เธอได้
ขอนะขอขอให้เธอเก็บมันไว้
แม้จะเหมือนฝันใฝ่ก็สุขใจได้รักเธอ

ฉันขอเป็นสายฝนที่ชุ่มฉ่ำ
หากวันใดระกำช้ำหม่นหมอง
ฝนเม็ดน้อยจะค่อยโอบประคอง
ด้วยละอองน้ำใจที่ให้เธอ
แม้เป็นแค่หยาดฝนบนฟ้ากว้าง
ก็ขออยู่เคียงข้างเธอเสมอ
หากวันใดเงียบเหงาน้ำตาเอ่อ
ให้มองเหม่อขึ้นมาบนฟ้าไกล
แม้ไม่ใช่ปุยนุ่นอ่อนละมุน
ที่คอยให้ไออุ่นกรุ่นสดใส
ก็ขอเป็นน้ำฝนชโลมใจ
ด้วยรักและห่วงใยเธอที่รัก

ปุยเมฆขาวนุ่มนวลชวนหลงใหล
และอ่อนไหวบอบบางออกอย่างนั้น
โลมละอองเกร็ดหิมะมาคละกัน
ดุจเจือฝันฝนเคล้าพะเน้าพะนอ
ยินเสียงแว่วจากฟ้าโชยมาฝาก
เบาแผ่วจากเธอเย้าหรือเปล่าหนอ
ใจรู้ห่วงสายใยได้แต่รอ
กับการพ้อถามเอื่อยอยู่เรื่อยไป
กระซิบถามเธอย้ำทำไรอยู่
อยากจะรู้ตอนนี้อยู่ที่ไหน
สุขหรือเศร้าทุกข์คละประการใด
ดูเหมือนไม่ห่วงใยในข่าวคราว
แค่บอกนิดคิดถึงซึ้งยังดี
คงช่วยให้ใครคนนี้คลายหายเศร้า
ส่งความห่วงกระซิบหามาเบาเบา
กับความเหงารุมเร้ามันเศร้าเกิน
กระซิบมาเคียงใกล้ได้ยินไหม
กับหัวใจบางเบาใช่เขาอื่น
พบกันได้มิใช่ความบังเอิญ
เรามายืนเพราะคำมั่นกันและกัน
สัญญานะสักครั้งยังแน่แน่ว
ไร้ใครแล้วให้ระลึกนึกถึงฉัน
คิดถึงใครคนนี้ก็แล้วกัน
จะคอยปันให้เจือสายเยื่อใย
อย่าคิดว่าไม่มีใครไหนห่วงหา
ในวันที่เธออ่อนล้าและอ่อนไหว
ยังมีคนคอยพร้อมยอมเข้าใจ
และห่วงใยด้วยรักนี้ที่แท้จริง

อย่าคิดว่าเวลาสามารถเปลี่ยนใจ
เพราะจากกันนานเท่าไรยิ่งคิดถึง
ลืมเธอได้อย่างไรคนของความคำนึง
เมื่อรักเธอได้ลึกซึ้งถึงเท่านี้
หากคืนไหนท้องฟ้าไม่มีดาว
ใช่ว่าคนของวันเก่าจะละทิ้งหน้าที่
ไม่มีดาวความห่วงหาก็ยังมี
ฝากถึงคนดีกับลมที่พัดพา
ยังคงห่วงใยกันและกัน
ขยันส่งความรู้สึกดีดีไปถามหา
จงมั่นใจถึงแม้จะไกลตา
รักเธอมากเกินกว่าจะเปลี่ยนใจ

อยากขอบคุณเวลาที่พาฉัน
ให้เจอกับคืนวันที่แสนหวาน
คือมีเธออยู่อย่างนี้นานแสนนาน
ตลอดกาลตราบชั่วนิจนิรันดร์
ฉันสุขใจเมื่อมีเธออยู่ตรงนี้
เมื่อตอนที่ฉันอยู่ในความฝัน
ในความจริงคือเราเป็นเพื่อนกัน
เป็นได้เพียงแค่นั้นเเพียงแค่เงา
ฉันไม่อยากตื่นขึ้นมาจากความฝัน
ที่ต้องเจอกับคืนวันอันแสนเศร้า
เห็นความจริงมีแค่ฉันไม่ใช่เรา
เป็นแค่เพียงเศษเงาไม่อาทร
ฉันไม่เคยคิดโทษโชคชะตา
ที่ไม่นำพาฉันมาพบเธอก่อน
ฉันไม่อยากเรียกร้องและอ้อนวอน
ใจฉันสอนให้อดทนและใจเย็น
เพียงแค่ได้มองเห็นเธออยู่ตรงนี้
อยู่ตรงที่สุดตาเธอจะแลเห็น
ที่ตรงนี้มันเหงาและลำเค็ญ
ขอได้เป็นคนอุ่นใจเธอทุกตอน
ขอได้ไหมขอมีเธอแม้เพียงฝัน
ขอให้ฉันเจอเธอเมื่อถึงหมอน
อยากใกล้เธอแม้เพียงตอนฉันนอน
สร้างภาพหลอนตัวเองก็สุขใจ
ในความฝันฉันเห็นเพียงเราสอง
ฉันได้มองหน้าเธอที่สดใส
ฉันได้บอกความลับที่อยู่ในใจ
ไม่ต้องคอยเก็บไว้ยามตื่นกัน
ในตอนนี้ฉันควรดีใจหรือไม่ว่า
ได้ค้นหาพบคนที่ฉันฝัน
คอยเก็บเอารอยยิ้มเธอทุกคืนวัน
คนที่ฉันห่วงใยมากกว่าใคร
แค่ได้เห็นคนที่รักมีความสุข
ได้เห็นทุกคืนวันนั้นสดใส
เพียงแค่นี้แค่ได้รักอย่างจริงใจ
นี่แหละมั๊งความสุขใจที่แท้จริง

ไม่คิดจะรักแต่กลับคิดถึง
ไม่คิดคำนึงใยจึงนอนฝัน
ไม่หึงไม่หวงแต่ห่วงทุกวัน
ไม่ขอผูกพันแต่ยังเฝ้าคอย

มีเธอเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
มีเธอเป็นความนึกคิดเป็นความหวัง
มีเธอชีวิตเปี่ยมล้นด้วยพลัง
เธอเปรียบดังแสงทองส่องนำทาง

ยังรักเธอเหมือนวันที่ผ่านมา
กาลเวลาไม่เคยเปลี่ยนแปลงฉัน
อย่าหวั่นไหวแม้เราต้องไกลกัน
ทุกทุกคืนวันในใจฉันยังมีเธอ

ความรักไม่ต้องการศักดิ์ศรี
เพราะถ้ามีก็ช่วยอะไรไม่ได้
แต่ความรักต้องการความเข้าใจ
หมั่นดูแลเอาใจใส่ให้กัน

ความรักไม่ใช่การลงทุน
แต่เป็นสิ่งอบอุ่นน่าหวงแหน
ความรักมากค่าเกินกว่าหาสิ่งทดแทน
ไม่ใช่ตีค่าหมื่อนแสนเป็นเงินทอง

ที่ไหนมีรักที่นั่นจะมีฉัน
ที่ไหนที่มีความผูกพันที่นั่นจะมีคุณ
ที่ไหนที่มีเราที่นั่นจะมีแต่ความอบอุ่น
ที่ไหนที่มีฉันและคุณที่นั่นจะมีแต่รักละมุนในหัวใจ

ความรักเราเบาบางดังใยไหม
เชื่อมหัวใจไปผูกติดชิดใจเขา
แม้เป็นเพียงใยไหมที่บางเบา
ก็ทำให้ใจเราเข้าหากัน
ถ้าไม่รักแม้เอาเชือกมาผูกติด
ก็ไม่ชิดเท่าใยไหมโยงใยฝัน
ถ้าไม่มีความรักความผูกพัน
ก็ไม่มีสายฝันมาใยโยง

หนึ่งคำหนึ่งความคิด
หนึ่งจิตและหนึ่งใจ
หนึ่งนี้ที่มอบให้
คือหนึ่งใจฉันให้เธอ

หากฉันขอพรได้3ข้อ
ฉันจะขอให้เธอรักฉัน
ฉันจะขอให้เรารักกัน
และจะขอรักมั่นเพียงเธอ

เธอคือดอกไม้ดอกเดียวที่ฉันปลูก
เพราะพันผูกและผูกพันกว่าสิ่งไหน
เพาะรักก็เพราะรักสุดหัวใจ
จึงปลูกดอกไม้ไว้กลางใจเพียงดอกเดียว

บอกไม่ได้ว่ารักที่ตรงไหน
รู้แต่เธออยู่ในใจในความฝัน
อยู่ในความหลับตื่นของคืนวัน
เป็นความผูกพันอันยาวนาน

หากแม้นฉันเอื้อมมือถึงดาว
จะจับดาวน้อยมาเรียงใหม่
เป็นอักษรคำรักจากหัวใจ
เรียงร้อยไว้เด่นชัด"ฉันรักเธอ"

เป็นเพราะรักจึงอยากอยู่เคียงใกล้
เป็นเพราะใจฝันใฝ่จึงเพ้อหา
เป็นเพราะรักเธอมากไม่อยากลา
เป็นเพราะว่าเธอคนเดียวที่เกี่ยวใจ

วันเวลาอาจเปลี่ยนใจใครต่อใคร
แต่วันเวลาไม่อาจเปลี่ยนใจฉัน
วันเวลาอาจทำให้ใครเลิกรักกัน
แต่วันเวลาไม่อาจทำให้ฉันเลิกรักเธอ

ความรักไม่ใช่การลงทุน
ไม่ใช่การเล่นหุ้นเพื่อหวังผล
แต่รักคือความรู้สึกของคนสองคน
ที่อาทรผูกพันไว้ด้วยกัน
บางครั้งอาจทะเลาะกันบ้าง
เพราะต่างคนต่างก็มีความฝัน
แต่รักแล้วต้องอภัยกันและกัน
แม้คืนวันจะผันแปรรักยังมั่นดั่งสัญญา

ชอบรอยยิ้มที่น่ารัก
ชอบเสียงทักทายที่สดใส
ชอบความอ่อนโยนในใจ
ชอบแววตาที่จริงใจของเธอ
ชอบเธอที่เปิดเผยและเรียบง่าย
ชอบการแต่งกายไม่ฟุ้งเฟ้อ
ชอบอุปนิสัยใจจริงของเธอ
ชอบมากจนล้นเอ่ออย่างนี้สิจึงเผลอใจ

ล้านความรักจากใครฉันไม่สน
ขอหนึ่งคนที่จะรักไปอย่างนี้
คนหนึ่งคนใจหนึ่งใจพร้อมยอมพลี
เพียงเพื่อมีหนึ่งเดียวนั้นคือเธอ

ไม่ว่าเนิ่นนานซักแค่ไหน
หัวใจก็มีเพียงเธอเท่านั้น
เคยผ่านร้อนหนาวมาด้วยกัน
ถึงแม้วันนี้กับวันนั้น จะเปลี่ยนไป
ก็จะยังรักอย่างคงมั่น
แม้ทุกอย่างจะเปลี่ยนใจกันมากแค่ไหน
แต่สิ่งเดียวที่ไม่เคยจะเปลี่ยนไป
ก็คือหัวใจที่ฉันยังรักเธอไม่เปลี่ยนแปลง

จะบอกให้เธอรู้ไว้
เธอไม่ใช่ลมหายใจของฉัน
แม้ขาดเธอไปสายลมก็ยังเดินผ่านเช่นทุกวัน
เพียงแต่ฉันไม่อยากหายใจถ้าไม่มีเธอ

คิดถึงเธอทุกอุณภูมิของใจ
ไม่ว่าใกล้ไกลยังมีค่า
ผูกพันทั้งใจห่วงใยทุกเวลา
จะห่างกันกี่องศาก็อยากบอกว่าคิดถึงเธอ

ถ้าฉันมีรถไฟแห่งความฝัน
ชวนเธอไปด้วยกันจะได้ไหม
มีที่นั่งสำหรับสองหัวใจ
รับประกันความห่วงใยให้เธอ

มีผู้คนมากมายให้คิดถึง
เธอก็เป็นคนหนึ่งในเหล่านั้น
มีผู้คนมากมายให้ผูกพันธ์
และหนึ่งในเหล่านั้นก็คือเธอ
แต่หลายครั้งหลายหนคนเหล่านั้น
ถูกคืนวันลบเลือนไปได้เสมอ
แต่คนหนึ่งซึ่งรักมากและอยากเจอ
ก็คือเธอคนเดียวไม่เปลี่ยนแปลง

ไม่ได้รักเธอสักหน่อย
แค่แอบมองบ่อยบ่อยแค่นั้น
แล้วปล่อยใจเข้าไปผูกพัน
สุขอยู่กับความฝันที่มีเธอ
ไม่รักเธอเลยสักนิด
แค่ว่างก็แอบคิดถึงเสมอ
อิจฉาใครใครที่ใกล้เธอ
อยากพบอยากเจอเธอทุกวัน

ตราบธารยังรินไหล
หัวใจยังคงมั่น
ตราบฟ้ารักตะวัน
ฉันนั้นยิ่งมั่นใจ
ตราบคลื่นยังซัดสาด
รักไม่คลาดคลาไปไหน
ตราบใจยังมั่นใจ
ไม่รักใครไหนเท่าเธอ
ตราบฟ้ายังสีฟ้า
อยากบอกว่ารักเธอเสมอ
ตราบเท่าเราพบเจอ
ก็รักเธอเสมอมา
ตราบนี้มีแต่รัก
ยากจะหักเสน่หา
ตราบนั้นจนผ่านมา
บอกได้ว่าไม่เปลี่ยนแปร

อยากบรรยายความในใจเรื่องรัก
แต่มันหนักหักใจพูดไม่ได้
อยากเขียนกลอนบอกเขาให้เข้าใจ
แต่ทำไมเขียนไม่ออกบอกไม่เป็น
อยากจะบอกอะไรให้เขาซึ้ง
และบรรยายถึงหัวใจให้เขาเห็น
อยากให้เขารู้ว่าคนชาเย็น
ก็รักเป็นรักได้และใจเดียว

แม้เวลาเนิ่นนานสักเพียงไหน
แต่หัวใจก็ยังมีเธอเสมอ
แม้วันนี้เราสองไม่พบเจอ
แต่เธออยู่ในใจฉันเสมอไม่ลืมเลือน

กี่วันกี่คืนที่เลยผ่าน
กี่เวลาอันยาวนานที่ผ่านพ้น
กี่คืนที่คอยเป็นกังวล
กี่ฟ้าหลังฝนไม่เจอเธอ
อยากรู้ว่าเธอไปอยู่ไหน
ปล่อยให้ใครทางนี้ต้องคอยเก้อ
กี่หนาวแล้วที่ยังต้องนอนละเมอ
เพ้อเจ้อถึงแต่เธอเพียงผู้เดียว

รักเธอที่สุด
จะไม่หยุดอยู่แค่นี้
จะรักเธอตลอดไปนะคนดี
เพราะหัวใจดวงนี้มีแต่เธอ

ต่อให้นานนานสักแค่ไหน
ฉันก็จะไม่เปลี่นนใจจากเธอคนนี้
ไม่ว่าจะนานเป็นเดือนปี
ฉันก็จะไม่มีวันลืมเลือนเธอ

เพราะเธอคือคนที่ทำให้รู้จักกับคำว่ารัก
ทำให้รู้จักว่ามีค่ามากแค่ไหน
ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนแปลงไป
แต่จิตใจจะมั่นคงมีแต่เธอ

ฉันยินดีต้อนรับเธอกลับมาเสมอ
ไม่ว่าเธอจะเจอะเจออะไรมาแค่ไหน
ฉันจะคอยอยู่ข้างๆบอกว่าไม่เป็นไร
เพราะเธอจะยังมีฉันที่เข้าใจอยู่หนึ่งคน

หากรักคือทุกข์
แล้วสุขคืออะไร
หากรักแล้วเสียใจ
แต่ทำไมใจต้องการ

จะปลูกต้นรักเพื่อหยั่งรากลึก
ต้องผนึกสองใจให้แน่นหนา
รดน้ำหัวใจด้วยกาลเวลา
ดูแลรักษาด้วยสองเรา

เธอเป็นทุกสิ่งที่ดีดี
เธอเป็นทุกนาทีที่มีค่า
เธอที่อยู่ในใจฉันตลอดมา
เธอที่ฉันรักยิ่งกว่าใครใคร

แอบมองแอบคิดถึงแอบมีเธอ
แอบเพ้อแอบละเมอแอบยิ้มให้
แอบห่วงแอบชอบแอบมีใจ
แอบหวั่นไหวแอบทักเพราะแอบรักเธอ

กามเทพมือบอน
แอบปักษรตอนทีเผลอ
เล่นหัวใจคนเซ่อเซ่อ
ให้หลงรักเธอจนเพ้อทุกวัน

ไม่รู้ว่ามันเริ่มตอนไหน
กับความรู้สึกมากมายของฉัน
คิดถึงอยากเจออยากคุยทุกวัน
ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร
คงเริ่มต้นตรงที่ผูกพัน
ความรู้สึกเหล่านั้นจึงเกิดขึ้นมาได้
ทั้งฉันและเธอก็ต่างมีใจ
วันนี้จึงอยากบอกเธอเอาไว้รักเธอ

อันความรักชักนำคนทั้งโลก
ให้ลืมโศกลืมเศร้าเฝ้าห่วงหา
คำว่ารักยิ่งใหญ่ไกลเกินตา
พาอุราสดชื่นรื่นฤดี

ไม่ได้รักเธอสักหน่อย
เพียงแค่คอยมองหายามไม่เห็น
เพียงคิดถึงเป็นคนแรกทุกเช้าเย็น
แบบนี้เห็นเป็นความรักได้ยังไง
ไม่ได้รักเธอสักนิด
เพียงแค่คิดอยากจะอยู่ใกล้ใกล้
เพียงทั้งหมดสี่ห้องของหัวใจ
มีเธออยู่ข้างในเท่านั้นเอง

เรียงร้อยถ้อยความหวานจำนัญจา
หลากรสพจนาผสานสรรค์
ถักทอใยรักป่านสานสัมพันธ์
ตรึงใจกันรักหมั้นนิรันดร

สูตรความรักในวันนี้
คือความรู้สึกดีดีที่มีให้
คูณไปด้วยความคิดถึงและห่วงใย
และยกกำลังด้วยหัวใจมอบให้เธอ

รักใครรักจริง
รักไม่จริงรักทำไม
รักใครรักด้ว ยใจ
รักทำไมรักไม่จริง

ไม่ต้องสัญญาใดใดกับฉัน
แค่คุณรู้ว่าฉันห่วงใยจะได้ไหม
ระยะทางที่ว่าไกลแสนไกล
ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจไปจากคุณได้เลย

แม้ว่าเราจะห่างกันอย่างนี้
แต่คนดีเคยรู้บ้างไหม
ว่าความรักที่เธอเคยให้ไป
ยังอยู่กลางใจตลอดเวลา
รักนะยังรักอยู่
อยากให้เธอได้รับรู้ไว้ว่า
แม้เราจะห่างกันครึ้งฟ้า
เธอก็ยังมีค่าและเป็นยอดปราถนาของหัวใจ

ระยะทางนับพันไมล์ที่ขวางกั้น
ก็ไม่อาจหยุดฉันรักเธอได้
แม้เวลาผันพาวันเปลี่ยนไป
แต่หัวใจเป็นของเธอไม่เปลี่ยนแปลง

ในความเป็นจริงเราอาจไม่พบกัน
แต่ในความทรงจำฉันนั้นพบเธอเสมอ
ในความเป็นเราไม่ได้พบเจอ
แต่ในความเป็นเธอฉันพบเสมอตลอดเวลา

รักเธอเพราะเป็นเธอ
ไม่ได้เพ้อเพราะเป็นใคร
รักเธอด้วยหัวใจ
และจะรักต่อไปตลอดกาล

ความเป็นเพื่อนถึงห่างไกล
แต่ติดกาวใจไว้แน่นหนา
มิตรภาพซึ้งค่าในกาลเวลา
และซึ้งค่าในหัวใจ

อันหัวใจมีรักไว้แนบอก
คอยป้องปกหัวใจอย่างแหนหวง
เฝ้าแอบอิงถนอมไว้ในอ้อมทรวง
คอยเป็นห่วงเสมอไว้ในอ้อมใจ
หากแม้นกาลเวลามาพลัดพราก
การลาจากมิทำให้ใจหวั่นไหว
กลับจะยิ่งมั่นคงเหนืออื่นใด
ยิ่งผูกใจมั่นไว้มิลืมเลือน

จักขอรอรักแท้แม้ปลายฝัน
แม้ตัวฉันสูญสิ้นมิหวั่นไหว
จักเฝ้ารอรักนั้นทั้งดวงใจ
มิจากไกลแม้กายลับดับชีพลง
หากรักแท้อยู่ห่างข้ามภพชาติ
จะฝ่าฟาดแม้กายเป็นผุยผง
จักคงมั่นรักนั้นอย่างมั่นคง
มุ่งประสงค์พบรักนั้นมั่นแท้เอย

ความรักพิสูจน์ไม่ได้ด้วยระยะทาง
เพราะแม้เราจะห่างไกลกันสักแค่ไหน
ความผูกพันยังชัดเจนเสมอในหัวใจ
ยังรักเธอไม่เปลี่ยนไปไม่ว่าวันอะไรก็ตาม

พี่มั่นใจใฝ่ภิรมย์พิรามรัก
พี่มั่นภักดิ์จักมิแหนงมิหน่ายหมอง
พี่มั่นแท้แน่จะคู่จะเคียงครอง
พี่มั่นปองน้องมิห่างมิหายกลาย

ขอจงรู้ในรักพี่ภักดิ์เจ้า
จะอยู่เคล้าเคียงข้างมิห่างหาย
ยามทุกข์ร้อนพี่ผ่อนเร่าเจ้าสบาย
ยามสุขหมายร่วมชื่นทุกคืนครอง

ดอกเอ๋ยดอกรัก
ร้อยเรียงถักทอไว้มาลัยสวย
กลิ่นหอมฟุ้งจรุงไปในลมชวย
เพียงระรวยระรื่นรสสะกดใจ
ขอสานรักถักร้อยสักน้อยนิด
หวังสนิทเสน่ห์นางบ้างได้ไหม
วอนแม่ช่วยอวยชอบตอบหทัย
ร้อยมาลัยเราสองครองรักเอย

คิดถึงเธอคราใดใจแอบยิ้ม
แอบกรุ้มกริ่มถึงเธอรู้บ้างไหม
อยู่ตรงนี้ที่นี่ไม่มีใคร
นั่งเดียวดายเฝ้าแอบคิดถึงเธอ

ขอบฟ้าอยู่ไกลแค่ไหนขอเสาะหา
แม้ภูผาสูงชันไม่หวั่นไหว
ถึงสายฝนลงกระหน่ำสักเท่าไร
ทั้งหัวใจก็จะรักเธอคนเดียว

หากฉันมีรักให้ใครในวันนี้
ก็คงมีรักเพื่อให้ใช่ลุ่มหลง
หากจะรักต้องเป็นรักที่ซื่อตรง
ไม่ใช่หลงเพียงรูปชั่ววูบเดียว

รอคอยใครสักคนมาเติมฝัน
วันนั้นมีเธอเข้ามาหา
เข้ามานั่งในหัวใจทุกเวลา
และนำพาสู่ฝันที่ฟ้าไกล
เป็นสิ่งดีที่ฉันไม่เคยพบ
ไม่เคยสบความรักจากที่ไหน
มาวันนี้มีเธอเต็มหัวใจ
ตลอดไปที่ฉันจะรักเธอ

ไม่กล้าสบตาเธอ
เพราะกลัวใจเผลอไปหลงรัก
เกลียดตัวเองยิ่งนัก
ไม่น่าไปทำความรู้จักกับเธอเลย
นับวันก็ยิ่งไม่กล้า
กลัวเธอเกลียดหน้าแล้วทำชาเฉย
ได้แต่นั่งเพ้ออยู่คนเดียวอย่างเคย
รู้อย่างนี้ไม่เฉลยให้รู้ก็คงดี

หอมอะไรคงไม่หอมเท่าดอกไม้
รักอะไรคงไม่เท่าที่ฉันให้
สิ่งดีดีใดเล่าจะเท่าใจ
ความห่วงใยใดเล่าจะเท่าเธอ

 

 

หน้า  l  1 l  2 l  3 l  4 l  5  l  6 l